Uzasadnienie
M.B., D.S., K.B. i E.G. (dalej: "skarżący") pismem z 7 lutego 2019 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku tego Sądu z 24 listopada 2016 r., sygn. akt I SAB/Wa 668/16, żądając wymierzenia organowi z tego tytułu grzywny.
Powyższym wyrokiem Sąd, w uwzględnieniu skargi wyżej wymienionych oraz H. S., zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...] (w wyroku omyłkowo przywołanej jako "[...]"), o pow. [...] m2 - w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta te wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały zaś organowi 22 marca 2017 r.
W związku ze zwłoką w wykonaniu wyroku skarżący wezwali Prezydenta [...] do jego wykonania (pismem z 21 listopada 2018 r.), a następnie wnieśli przywołaną na wstępie skargę, wskazując w niej na uporczywe ignorowanie przez Prezydenta nałożonych nań obowiązków.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Powołując się na szereg podjętych w toku postępowania czynności wyjaśniał, że [...] marca 2019 r. Biuro Spraw Dekretowych wystąpiło do Wydziału Architektury i Budownictwa dla [...] oraz Wydziału Infrastruktury tej dzielnic o informacje o inwestycjach prowadzonych na nieruchomości i datach ich rozpoczęcia, niezbędne do zakończenia postępowania. Tego samego dnia wystąpiono także do sądu wieczystoksięgowego o wydanie odpisu wykazu hipotecznego obejmującego dział I i II z księgi hipotecznej przedmiotowej nieruchomości, oznaczonej dawnym nr hip. [...] - ze wskazaniem właścicieli gruntu na dzień [...] listopada 1945 r., o czym poinformowano skarżących w piśmie z [...] marca 2019 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest zasadna.
Wniesiona ona została w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.". Przepis ten w § 1 stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (§ 2 art. 154).
W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że Prezydent [...] nie rozpoznał sprawy zainicjowanej wnioskiem skarżących o ustalenie odszkodowania za nieruchomość przy ul. [...] w [...], w terminie wyznaczonym wyrokiem z 24 listopada 2016 r. sygn. akt I SAB/Wa 668/16, który to termin ekspirował 22 czerwca 2017 r. Nie uczynił tego także do chwili obecnej.
Oznacza to, że od przeszło 2 lat pozostaje przy jego wykonywaniu w stanie bezczynności, która w tych okolicznościach przybiera postać kwalifikowaną, a więc rażąco narusza prawo, tj. art. 286 § 2 p.p.s.a. jak też art. 153 p.p.s.a. i art. 12 k.p.a. Taką jej ocenę uzasadnia nie tylko sam fakt znacznego przekroczenia wyznaczonego przez sąd terminu w jakim sprawa wina być załatwiona - którego bieg rozpoczął się od doręczenia organowi akt wraz z prawomocnym wyrokiem (art. 286 § 2 p.p.s.a) - ale przede wszystkim sposób postępowania organu do dnia wniesienia obecnie rozpoznanej skargi. Z przekazanych akt administracyjnych wynika bowiem, że w tym czasie aktywność organu ograniczona została zaledwie do trzech czynności procesowych, tj. wystąpienia do::
- - Wydziału Architektury i Budownictwa dla [...], Urzędu [...] o kopie mapy z zaznaczonymi granicami nieruchomości, oraz dokumentację związana z jej zagospodarowanie (pismo z [...] marca 2017 r. nr [...] (34); k. - 117),
- - Archiwum Państwowego o informacje i dokumenty dotyczące stanu nieruchomości i jej przeznaczenia w planie zabudowy, obowiązującym w dacie wejścia w życie dekretu (pismo z [...] kwietnia 2 017 r. nr [...] (33); k. – 115);
- - pełnomocnika stron o udokumentowanie okoliczności zmiany nazwiska jednej z nich (pismo z[...] marca 2017 r. nr [...] (32); k. - 114).
Po ich wykonaniu natomiast, przez dwa lata organ nie podejmował już żadnych czynności i zaktywizował się dopiero po wniesieniu skargi, występując [...] marca 2019 r. do: Wydziału Ksiąg wieczystych Sądu Rejonowego dla [...]; Wydziału Architektury i Budownictwa dla [...] oraz właściwego dal tej dzielnicy Wydziału Infrastruktury o różnego rodzaju dokumenty i informacje niezbędne do załatwienia zawisłej przed nim sprawy odszkodowawczej. Przeczy to zatem sformułowanemu w odpowiedzi na skargę stanowisku o realizowaniu w owym czasie "szeregu czynności, zmierzających do zgromadzenia pełnego materiału dowodowego". Taki sposób procedowania sprawy administracyjnej pozostaje nie tylko w oczywistej kolizji z zasadą szybkości postępowania, ale nosi wręcz znamiona stosowania przez organ intencjonalnej obstrukcji procesowej. A to czyni uzasadnionym żądanie skarżących wymierzenia mu z tego tytułu grzywny.
Miarkując jej wymiar, uwzględniono okres zwłoki w wykonaniu prawomocnego wyroku. Ten zaś na dzień wnoszenia skargi wynosił rok i 8 miesięcy, a na dzień orzekania dwa lata i dwa miesiące. Z tego powodu za adekwatną do ww. okresów, Sąd uznał grzywnę w wymiarze 3000 złotych.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 154 § 2 zd. drugie p.p.s.a. orzekł jak w punktach 1-3 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art.202 § 2 i art. 205 § 2 powołanej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).