Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 października 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 472/16, odrzucił skargę A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], w przedmiocie zasiłku celowego.
Postanowieniem z dnia 16 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez A. B. od powołanego wyroku.
Odpis ww. postanowienia został doręczony w dniu 6 marca 2017 r. pełnomocnikowi wyznaczonemu dla skarżącej z urzędu – adwokatowi D. S. Pismem z dnia 14 kwietnia 2017 r. (data nadania 18 kwietnia 2017 r.) adwokat S. wniosła, w imieniu skarżącej, skargę kasacyjną od wskazanego wyroku Sądu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że pismem z dnia 17 października 2016 r. wysłała do skarżącej prośbę o skontaktowanie się, celem ustalenia woli skarżącej, co do dalszego postępowania w sprawie, w tym m.in. złożenia skargi kasacyjnej. Pismo to skarżąca odebrała w dniu 21 października 2016 r. i pozostawiła bez odpowiedzi.
Zatem z powodu braku kontaktu ze strony skarżącej pełnomocnik uznała, iż ze strony skarżącej nie ma woli kontynuowania przedmiotowego postępowania i w związku z tym pełnomocnik nie złożyła w sprawie skargi kasacyjnej. A. B. nie kontaktowała się z pełnomocnikiem również w kwestii sporządzonej i złożonej samodzielnie skargi kasacyjnej. Pełnomocnik skarżącej podniosła, że po wydaniu wyroku Sądu pierwszym i jedynym kontaktem ze strony skarżącej było pismo z dnia 4 kwietnia 2017 r., adresowane do Prokuratury Generalnej i Ministra Sprawiedliwości, a wysłane również do pełnomocnika skarżącej i odebrane przez niego w dniu 12 kwietnia 2017 r. W piśmie tym została zawarta prośba do pełnomocnika skarżącej o złożenie skargi kasacyjnej.
Wobec powyższego pełnomocnik strony wskazała, że w związku z brakiem znajomości przez skarżącą procedur postępowania sądowoadministracyjnego, przy jednoczesnym braku kontaktu ze strony skarżącej, strona uchybiła terminowi złożenia skargi kasacyjnej od wspomnianego wyroku nie ze swojej winy. Brak jakiegokolwiek kontaktu ze strony skarżącej z pełnomocnikiem, co prawdopodobnie wynikało ze stanu zdrowia skarżącej, doprowadził bowiem do uchybienia terminowi do złożenia skargi kasacyjnej, co czyni przedmiotowy wniosek o przywrócenie terminu zasadnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
Stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.
Po analizie akt sprawy Sąd nie mógł podzielić stanowiska pełnomocnika skarżącej, że przyczyna uchybienia terminu do złożenia skargi kasacyjnej w przedmiotowej sprawie ustała w dniu 12 kwietnia 2017 r., tj. w dniu odebrania przez pełnomocnika strony pisma skarżącej z dnia 4 kwietnia 2017 r., w treści którego zawarta została prośba o sporządzenie skargi kasacyjnej. Na uwagę bowiem zasługuje fakt, że pełnomocnik skarżącej o woli strony do wniesienia skargi kasacyjnej dowiedziała się w dniu 6 marca 2017 r., tj. w dniu doręczenia jej odpisu postanowienia z dnia 16 lutego 2017 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej sporządzonej przez skarżącą osobiście. Okoliczność złożenia przez skarżącą skargi kasacyjnej stanowi oczywisty przejaw jej woli do dokonania tej czynności. Zdaniem Sądu zatem to w dniu 6 marca 2017 r. ustała przyczyna uchybienia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie skargi kasacyjnej. Wobec czego wniosek złożony w dniu 18 kwietnia 2017 r. o przywrócenie terminu do dokonania ww. czynności wniesiony został z uchybieniem 7-dniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p..s.a
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 88 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.