Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce decyzją z 4 stycznia 2022 r. nr SKO/4111/886/2021 utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z 29 listopada 2021 r. nr [...] odmawiającą przyznania K. W. świadczenia w formie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do tego zasiłku.
Powyższa decyzja wydana została w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:
K. W. wnioskiem z 31 sierpnia 2021 r. wystąpiła o ustalenie prawa do zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego.
Wójt Gminy [...] decyzją z 29 listopada 2021 r. odmówił wnioskodawczyni przyznania zasiłku rodzinnego, dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2022/2023 oraz dodatku do zasiłku rodzinnego na pokrycie wydatków związanych z dojazdem do miejscowości, w której znajduje się szkoła, wnioskowanego na M. W., wskazując, że dochód rodziny przekracza kryterium dochodowe uprawniające do pobierania świadczeń rodzinnych, gdyż wynosi 733,94 zł na osobę w rodzinie.
K. W. wniosła odwołanie od powyższej decyzji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce rozpoznając sprawę stwierdziło, że decyzja organu I instancji jest prawidłowa.
Organ odwoławczy przytoczył przepisy ustawy z dnia 8 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 111 ze zm.) stanowiące materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia, w tym art. 4 ust. 1 i 2, art. 5 ust. 1 i 2, art. 3 pkt 1, art. 5 ust. 8 i ust. 8a, art. 6 ust. 1 i 2, art. 12a, art. 14 ust. 1, 2, 3 i 4, art. 24 ust. 1 i 2, art. 8 ust. 8 i podkreślił, że okoliczności faktyczne istotne dla rozpoznania niniejszej sprawy są niesporne. Postępowanie zostało zainicjowane wnioskiem z 31 sierpnia 2021 r. o ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych na okres zasiłkowy 2021/2022, w formie zasiłku rodzinnego na dziecko w wieku 5-18 lat wnioskowanego na syna M. W., dodatku do zasiłku rodzinnego z tytułu rozpoczęcia roku szkolnego 2022/2023 oraz dodatku do zasiłku rodzinnego na pokrycie wydatków związanych z dojazdem do miejscowości, w której znajduje się szkoła.
Z uwagi na fakt, że świadczenie rodzinne dotyczyło okresu od dnia 1 listopada 2021 r. do dnia 31 października 2022 r., tzw. rokiem bazowym (rokiem poprzedzającym okres zasiłkowy), z którego dochód należało uwzględnić przy przyznawaniu świadczenia był rok kalendarzowy 2020 r. Prawidłowo więc organ I instancji uwzględnił przy weryfikowaniu prawa do świadczeń dochód uzyskiwany przez skarżącą i jej rodzinę w 2020 r.
Kolegium podkreśliło, że w sprawie ustalone zostało, że rodzina skarżącej składa się z czterech osób (skarżącej, dwójki dzieci oraz męża), a dochód rodziny w przeliczeniu na osobę przekracza kryterium dochodowe określone ww. ustawie. Na podstawie danych o dochodach dostępnych w systemie informatycznym Ministerstwa Finansów, informacji ZUS o składkach zdrowotnych, zaświadczeń z Urzędu Gminy [...] o wielkości użytków rolnych, organ ustalił, że łączny dochód rodziny w 2020 r. wyniósł 35.229,04 zł, co w przeliczeniu miesięcznym stanowi kwotę 2935,75 zł, natomiast w przeliczeniu na osobę (rodzina czteroosobowa) wynosi 733,94 zł.
Istota sporu w niniejszej sprawie koncentruje się na kwestii wliczenia do dochodu rodziny, dochodu męża skarżącej. Skarżąca w treści odwołania wskazała, że sama wychowuje dzieci.
Organ odwoławczy wskazał, że w myśl art. 3 pkt 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych dochód rodziny oznacza przeciętny miesięczny dochód członków rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy. Definicję legalną rodziny zawiera art. 3 pkt 16 ustawy, stanowiąc że przez rodzinę rozumie się małżonków, rodziców, dzieci, opiekuna faktycznego dziecka oraz pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25 roku życia, a także dziecko, które ukończyło 25 rok życia legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością rodzinie przysługuje świadczenie pielęgnacyjne.
Jeżeli definicje te połączyć z przepisem art. 5 ust. 1 ww. ustawy, to uznać należy, że zasiłek rodzinny przysługuje rodzinie, której dochody z uwzględnieniem członków rodziny wymienionych w art. 3 pkt 16, w przeliczeniu na jedną osobę nie przekraczają kwoty 674 zł.
Kolegium podkreśliło, że ustawodawca zarówno określając pojęcie rodziny, jak i osoby samotnie wychowującej dziecko (art. 3 pkt 17 ustawy) uwzględnia status prawny, nie zaś stan faktyczny lub przesłankę wspólnego gospodarowania. Bez znaczenia dla ustalenia, czy określona osoba wchodzi w skład rodziny w rozumieniu przytoczonych przepisów jest fakt wspólnego gospodarowania. Przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych w ogóle nie przewidują możliwości badania faktycznych okoliczności dotyczących statusu rodziny, np. wspólnego gospodarowania. Małżonkowie, zgodnie z legalną definicją zawartą w ustawie, aż do chwili ustania małżeństwa zawsze będą stanowili rodzinę.
SKO w Ostrołęce przytoczyło stosowne orzecznictwo sądowoadministracyjne i podkreśliło, że kolejność użytych w definicji rodziny zwrotów nie jest przypadkowa i formułując ją w taki, a nie w inny sposób ustawodawca chciał położyć akcent na pierwszeństwo traktowania małżonków jako rodziny. Oznacza to w praktyce, że organ ustala osoby wchodzące w skład rodziny, nie badając faktycznych okoliczności dotyczących statusu rodziny (wspólnego gospodarowania). Zatem bez znaczenia dla ustalenia czy określona osoba wchodzi w skład rodziny w rozumieniu przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych, jest zależność pomiędzy pozostawaniem w związku małżeńskim, a faktyczną separacją małżonków.
Zatem małżonkowie - niezależnie od panujących między nimi stosunków - są członkami rodziny i w związku z tym, przy ustalaniu dochodu rodziny organy administracji publicznej mają obowiązek uwzględnić dochody wszystkich jej członków.
Z powyższego wynika zatem, że S. W., co do zasady, wchodzi w skład rodziny skarżącej, a jego dochód podlega wliczeniu do ogólnego dochodu rodziny. Również skarżąca w złożonym wniosku o przyznanie prawa do przedmiotowych świadczeń wskazała S. W. jako członka rodziny.
Organ odwoławczy zaznaczył dodatkowo, że przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych w sposób ścisły określają zasady przyznawania świadczeń rodzinnych, nie dopuszczając w tym zakresie jakiegokolwiek uznania administracyjnego. Tym samym organy administracji są związane ich treścią i nie mogą odstąpić od ich stosowania.
Kolegium wskazało ponadto, że skarżącej nie przysługuje również zasiłek rodzinny wraz z dodatkami w oparciu o regulację art. 5 ust. 3-3b ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zgodnie z art. 5 ust. 3 tej ustawy, w przypadku gdy dochód rodziny przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1 lub 2, pomnożoną przez liczbę członków danej rodziny o kwotę nie wyższą niż łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących danej rodzinie w okresie zasiłkowym, na który jest ustalane prawo do tych świadczeń, zasiłek rodzinny wraz z dodatkami przysługuje w kwocie ustalonej zgodnie z ust. 3a, który stanowi, że w przypadku przekroczenia kwoty uprawniającej daną rodzinę do zasiłku rodzinnego, o której mowa w ust. 3, zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego przysługują w wysokości różnicy między łączną kwotą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, o której mowa w ust. 3, a kwotą, o którą został przekroczony dochód rodziny.
W sprawie prawidłowo ustalono, że dochód rodziny w tym przypadku wyniósł 2935,75 zł, a kryterium dochodowe pomnożone przez liczbę członków rodziny (4) dawało kwotę 2696 zł. Różnica między tymi kwotami wyniosła zatem 239,75 zł. Natomiast łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących rodzinie w okresie zasiłkowym wyniosła 138,08 zł. W konsekwencji, zasiłek wraz z dodatkami przysługuje wnioskodawcy jeśli łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących danej rodzinie w okresie zasiłkowym jest wyższa niż kwota tej różnicy. W niniejszej sprawie taka sytuacja nie zaistniała.
W świetle powyższego SKO w Ostrołęce stwierdziło, że organ I instancji przeprowadził prawidłowe wyliczenia dotyczące przyznania świadczeń rodzinnych oraz dodatków do tych świadczeń i w konsekwencji prawidłowo uznał, że wysokość dochodu na osobę w rodzinie skarżącej jest za wysoka, przekracza kryterium dochodowe i uniemożliwia przyznanie skarżącej wnioskowanych świadczeń rodzinnych.
K. W. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podnosząc, że jest ona wadliwa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ostrołęce w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 k.p.a. ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do art.134§ 1u stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 zm.) dalej jako: p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.
Dokonując pod tym kątem oceny zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarga jest niezasadna, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z 4 stycznia 2022 r. utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy [...] z 29 listopada 20121 r. odmawiającą przyznania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkami.
Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1952, ze zm.), dalej jako: ustawa.
Stosownie do art. 4 ust. 1 ww. ustawy, zasiłek rodzinny ma na celu częściowe pokrycie wydatków na utrzymanie dziecka.
Zaś w myśl art. 5 ust. 1 ustawy, zasiłek rodzinny i dodatki do tego zasiłku przysługują osobom, o których mowa w art. 4 ust. 2, tj. rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka, opiekunowi faktycznemu dziecka, osobie uczącej się, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę albo dochód osoby uczącej się nie przekracza kwoty 674 zł. W przypadku gdy dochód rodziny przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1 lub 2, pomnożoną przez liczbę członków danej rodziny o kwotę nie wyższą niż łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących danej rodzinie w okresie zasiłkowym, na który jest ustalane prawo do tych świadczeń, zasiłek rodzinny wraz z dodatkami przysługuje w kwocie ustalonej zgodnie z ust. 3a (art. 5 ust. 3 ustawy). W przypadku przekroczenia kwoty uprawniającej daną rodzinę do zasiłku rodzinnego, o której mowa w ust. 3, zasiłek rodzinny i dodatki do zasiłku rodzinnego przysługują w wysokości różnicy między łączną kwotą zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, o której mowa w ust. 3, a kwotą, o którą został przekroczony dochód rodziny (art. 5 ust. 3 a ustawy). Łączną kwotę zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, o której mowa w ust. 3, stanowi suma przysługujących danej rodzinie w danym okresie zasiłkowym:
- 1) zasiłków rodzinnych podzielonych przez liczbę miesięcy, na które danej rodzinie jest ustalane prawo do tych zasiłków,
- 2) dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa w art. 10, art. 11a, art. 12a i art. 13, podzielonych przez liczbę miesięcy, na które danej rodzinie jest ustalane prawo do tych dodatków,
- 3) dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa w art. 9, art. 14 i art. 15, podzielonych przez 12 (art. 5 ust. 3 b ustawy). W przypadku gdy wysokość zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługująca danej rodzinie, ustalona zgodnie z ust. 3a, jest niższa niż 20,00 zł, świadczenia te nie przysługują (art. 5 ust. 3 c ustawy). W przypadku osoby uczącej się przepisy ust. 3-3c stosuje się odpowiednio (art. 5 ust. 3 d ustawy).
Z kolei w przypadku utraty dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy lub po tym roku, ustalając ich dochód, nie uwzględnia się dochodu utraconego (art. 5 ust. 4 ustawy). W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, ustalając dochód członka rodziny, osoby uczącej się lub dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, osiągnięty w tym roku dochód dzieli się przez liczbę miesięcy, w których dochód ten był uzyskiwany, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na który ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczeń rodzinnych (art. 5 ust. 4 a ustawy). W przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny, osobę uczącą się lub dziecko pozostające pod opieką opiekuna prawnego po roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy dochód ich ustala się na podstawie dochodu członka rodziny, dochodu osoby uczącej się lub dochodu dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, powiększonego o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na który ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczeń rodzinnych (art. 5 ust. 4 b ustawy).
W myśl art. 3 pkt. 2 i 2a ustawy, dochód rodziny - oznacza sumę dochodów członków rodziny, a dochód członka rodziny oznacza przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy, z zastrzeżeniem art. 5 ust.4 – 4c, gdzie zawarto regulacje odnoszące się do sposobu rozliczenia dochodu uzyskanego i utraconego.
Z kolei, zgodnie z art. 3 pkt. 10 ustawy, okresem zasiłkowym jest okres od dnia 1 listopada do dnia 31 października następnego roku kalendarzowego, na jaki ustala się prawo do świadczeń rodzinnych. Oznacza to, że rokiem bazowym, z którego dochód jest miarodajny przy ustalania prawa do świadczeń rodzinnych na okres zasiłkowy 2020/2021 jest rok 2020.
Definicję dochodu i sposób jego obliczania określa art. 3 pkt. 1 lit. a i c ustawy. Stosownie do powołanych przepisów, za dochód uznaje się - po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób - przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30 b, art. 30 c, art. 30 e i art. 30 f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne (lit. a), a także inne dochody niepodlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych enumeratywnie w nim wymienione.
Zgodnie zaś z art. 8 ustawy do zasiłku rodzinnego przysługują dodatki z tytułu - między innymi - samotnego wychowywania dziecka i rozpoczęcia roku szkolnego.
W rozpoznawanej sprawie organy prawidłowo ustaliły, że rodzina skarżącej składa się z czterech osób, skarżącej, dwojga dzieci oraz męża.
Także prawidłowo ustaliły dochód skarżącej przyjmując - na podstawie danych z systemu informatycznego Ministerstwa Finansów, informacji z ZUS oraz zaświadczeń z Gminy [...] o wielkości użytków rolnych i dostarczonych przez skarżącą dokumentów - że łączny dochód rodziny w 2020 r. wyniósł 35 229,04 zł. tj. miesięcznie 2 935, 75 zł, na osobę 733, 94 zł., co oznacza, że przekroczył kwotę 674 zł.
W niniejszej sprawie Kolegium ustaliło również, że miesięczny dochód rodziny wynosi 2 935,75 zł. Różnica między dochodem rodziny a iloczynem kryterium dochodowego i liczby członków rodziny, tj. 4 osób wynosi 239, 75 zł. Łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami, które przysługiwałyby skarżącej - gdyby spełniła kryterium dochodowe - wyniosła kwotę 138,08 zł. Wobec powyższego kwota przekroczenia jest wyższa niż łączna kwota zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługujących danej rodzinie w okresie zasiłkowym. W przypadku zaś gdy wysokość zasiłków rodzinnych wraz z dodatkami przysługująca danej rodzinie jest niższa niż 20 zł, świadczenia te nie przysługują.
Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie organ - w oparciu o stosowne przepisy ustawy - przeprowadził prawidłowe wyliczenia dotyczące przyznania świadczeń rodzinnych oraz dodatków do tych świadczeń i w konsekwencji prawidłowo uznał, że wysokość dochodu na osobę w rodzinie skarżącej jest za wysoka, przekracza kryterium dochodowe i uniemożliwia przyznanie skarżącej wnioskowanych świadczeń rodzinnych.
Wskazać należy, iż organ orzekający w przedmiocie przyznania świadczeń rodzinnych obowiązany jest badać zachowanie wymogu kryterium dochodowego i nie ma możliwości jego pominięcia. Organ nie może rozstrzygać sprawy w oparciu o kryterium słuszności przyznania wnioskowanego świadczenia.
W odniesieniu do spornej w sprawie kwestii wliczenia do dochodu rodziny, dochodu męża skarżącej Sąd wskazuje, że z art. 3 pkt 16 u.ś.r. wynika, że ilekroć w tej ustawie jest mowa o "rodzinie - oznacza to odpowiednio następujących członków rodziny: małżonków, rodziców dzieci, opiekuna faktycznego dziecka oraz pozostające na utrzymaniu dzieci w wieku do ukończenia 25 roku życia, a także dziecko, które ukończyło 25 rok życia legitymujące się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, jeżeli w związku z tą niepełnosprawnością przysługuje świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy albo zasiłek dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 4 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów (Dz. U. z 2016 r. poz. 162 i 972); do członków rodziny nie zalicza się dziecka pozostającego pod opieką opiekuna prawnego, dziecka pozostającego w związku małżeńskim, a także pełnoletniego dziecka posiadającego własne dziecko".
W świetle przywołanej definicji legalnej "rodziny", jej członkiem jest niewątpliwie małżonek i ojciec dzieci. Ustawodawca nie stawia jakichkolwiek dalszych wymagań, w szczególności, aby był to mąż czy rodzic "wspólnie zamieszkujący", czy też "prowadzący wspólne gospodarstwo domowe", "uczestniczący w wychowaniu dzieci", itp. Skoro powołana ustawa nie wprowadza żadnych dodatkowych kryteriów (warunków) zaliczenia męża i ojca dzieci do grona członków rodziny, to niedopuszczalne jest konstruowanie takich kryteriów (warunków) w drodze wykładni pozajęzykowej. Tym bardziej wówczas, gdy tak jak w analizowanym przypadku, przedmiotem wykładni jest przepis prawny stanowiący definicję legalną. Taką definicję cechuje bowiem szczególna waga interpretacyjna, która przejawia się m.in. w tym, że sformułowanego przez definicję legalną znaczenia terminu definiowanego (w rozpatrywanej sprawie znaczenie terminu "rodzina") nie wolno przełamać nawet w sytuacji, gdyby treść językowa tej definicji podważała inne założenia o racjonalnym prawodawcy (M. Zieliński, Wykładnia prawa.
Zasady - reguły - wskazówki, Warszawa 2017, s. 190-191, Nb 380-381). Należy także zauważyć, że przedstawiona wyżej ocena prawna jest zbieżna z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych stanowiskiem, zgodnie z którym w zakresie świadczeń rodzinnych ustawodawca określając pojęcie rodziny uwzględnia status prawny, nie zaś stan faktyczny lub przesłankę wspólnego gospodarowania. Zatem bez znaczenia dla ustalenia, czy określona osoba wchodzi w skład rodziny w rozumieniu powołanych przepisów, jest w szczególności fakt wspólnego zamieszkiwania, gospodarowania i wspólnego wychowywania dzieci. Powołane przepisy nie przewidują możliwości badania faktycznych okoliczności dotyczących statusu rodziny. W przypadku osób pozostających ze sobą w stosunku pokrewieństwa, niezależnie od łączących ich więzi emocjonalnych, materialnych czy też innych okoliczności faktycznych jak wspólne zamieszkiwanie, powinni być oni traktowani jako członkowie rodziny.
Z samego pokrewieństwa wynikają określone konsekwencje prawne, np. uprawnienie do sprawowania władzy rodzicielskiej lub obowiązek alimentacyjny (art. 93 i 128 k.r.i.o), bowiem na gruncie polskiego prawa rodzinnego obowiązek alimentacyjny stanowi zobowiązanie prawne wynikające z mocy prawa z różnych powiązań rodzinnych. Zatem małżonkowie, ojciec i matka dzieci, niezależnie od ich miejsca zamieszkania, oceny sposobu ich zachowania są zawsze rodziną w sensie prawnym, a właśnie ta kwestia ma w przedmiotowej sprawie znaczenie.
Organy rozpoznające niniejszą sprawę nie naruszyły zatem przepisów postępowania, ani przepisów prawa materialnego. W sposób wyczerpujący zebrały i rozpatrzyły cały materiał dowodowy wymagany dla jej rozstrzygnięcia oraz w należyty sposób uzasadniły swoje decyzje a Sąd w całości podzielił ich stanowisko.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.
Stosownie do treści art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, rozpoznanie niniejszej sprawy nastąpiło na posiedzeniu niejawnym.