Uzasadnienie
P. S. pismem z 22 sierpnia 2015 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2015 r. nr [...], odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kolegium z dnia [...] września 2014 r., nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...], w sprawie specjalnego zasiłku celowego na zakup żywności w miesiącu marcu 2014 r.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Stosownie natomiast do treści art. 52 § 1 P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 P.p.s.a.).
Przepisy te wyrażają generalną zasadę, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji.
Ze złożonej w niniejszej sprawie skargi wyraźnie wynika, że jej przedmiotem jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2015 r. nr [...]. Postanowienie to wydane zostało w pierwszej instancji. Wskazać przy tym należy, że zaskarżone postanowienie zawierało prawidłowe pouczenie o możliwości, trybie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (zażalenia).
Tym samym wniesienie przez skarżącego skargi na postanowienie z 2 kwietnia 2015 r., tj. postanowienie wydane w pierwszej instancji, uznać należy za niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.