Uzasadnienie
M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku tego Sądu z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 287/18. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. [...] – w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy oraz stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności, która miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, a także wymierzył organowi grzywnę.
W skardze na niewykonanie wyroku skarżący wniósł o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w najwyższej wysokości ustawowej, przyznanie na jego rzecz sumy pieniężnej w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej, stwierdzenie, że bezczynność organu ma miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Złożył także wniosek o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym.
W uzasadnieniu skargi podał, że wyrokiem z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt
I SAB/Wa 287/18 Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie (omyłkowo wskazał, że o rozpoznanie wniosku dekretowego) w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Odpis prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy został doręczony Prezydentowi w lutym 2019 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu Prezydent nie rozpoznał wniosku, wobec czego skarżący pismem z [...] grudnia 2019 r. wezwał organ do wykonania prawomocnego wyroku.
Skarżący zaznaczył, że ignorowanie wyroku stanowi jaskrawy przykład braku szacunku dla porządku prawnego, tym bardziej, że brak szacunku przejawia organ administracji publicznej. Dlatego, w ocenie skarżącego, wymierzenie grzywny w najwyższej wysokości powinno stanowić ostrzeżenie przed podobnym zachowaniem w przyszłości oraz potwierdzenie, że nawet Prezydent [...] nie stoi ponad prawem.
Odnośnie żądania przyznania sumy pieniężnej skarżący wskazał, że ponosi straty związane z niemożnością korzystania z należnych mu środków pieniężnych. Nawet przyjmując niskie oprocentowanie lokat, to w okresie bezczynności i w stosunku do wysokości odszkodowania szkoda znacznie przewyższa żądaną wysokość sumy pieniężnej.
W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie. Wskazał na skomplikowany charakter sprawy i dużą ilość wpływających do organu spraw z zakresu odszkodowań, co uczyniło niemożliwym zakończenie niniejszego postępowania w terminie określonym w art. 35 kpa. Organ wyjaśnił, że pismem z [...] marca 2020 r. zwrócił się do Wojskowego Biura Historycznego o przesłanie zdjęć lotniczych wykonanych w latach 1946-1960. Zlecił także geodecie uprawnionemu rozliczenie geodezyjne dawnej nieruchomości hipotecznej odnośnie aktualnych działek ewidencyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje
Skarga w zakresie, w jakim zarzuca Prezydentowi [...] niewykonanie wyroku jest zasadna, co skutkować musi wymierzeniem organowi grzywny, jak też oceną charakteru zaistniałej zwłoki.
Zgodnie z art. 154 § 1 ppsa w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w § 1 wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów - art. 154 § 6 ppsa.
Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 154 § 2 zd. 2 ppsa). Uwzględniając skargę Sąd, stosownie do treści art. 154 § 7 ppsa może ponadto przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ppsa.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 287/18 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. [...] w terminie trzech miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta wraz z odpisem prawomocnego wyroku wpłynęły do organu [...] kwietnia 2019 r. (data stempla wpływu akt do organu) i od tej daty rozpoczął bieg termin, w jakim sprawa powinna być rozpoznana. W konsekwencji termin ten upłynął [...] lipca 2019 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, jak również wezwania przez skarżącego organu do wykonania prawomocnego wyroku (pismem z [...] grudnia 2019 r.) Prezydent nie rozpoznał wniosku.
W sprawie zostały zatem spełnione przesłanki uzasadniające zastosowanie art. 154 § 1 ppsa i wymierzenie organowi grzywny.
Biorąc pod uwagę upływ czasu od terminu wyznaczonego wyrokiem Sąd uznał, że grzywna w wysokości 2.000 zł jest adekwatną sankcją za niewykonanie wyroku. Wymierzona kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 ppsa, spełniając funkcję represyjno - dyscyplinującą.
Jednocześnie Sąd uznał, że bezczynność organu po wyroku z 19 grudnia 2018 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wyznaczony w tym wyroku termin załatwienia sprawy został przez organ znacznie przekroczony. Po zwrocie akt wraz z odpisem prawomocnego wyroku kolejne czynności w sprawie organ podjął dopiero po ponagleniu złożonym przez skarżącego.
Sąd wymierzając grzywnę i dokonując oceny bezczynności organu w wykonaniu wyroku uwzględnił okoliczność, że zgodnie z art. 15 zzs ust. 1 pkt 6) ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 374 i poz. 567) oraz ustawą nowelizującą z 31 marca 2020 r. (Dz. U. Nr 568) w okresie stanu zagrożenia epidemiologicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID bieg terminów w postępowaniach administracyjnych ulega zawieszeniu na ten okres (tj. od 14 marca 2020 r.).
Natomiast zgodnie z art. 15 zzs ust. 10 pkt 1) ustawy w okresie stanu zagrożenia epidemiologicznego lub epidemii przepisów o bezczynności organów oraz o obowiązku organu i podmiotu, prowadzących odpowiednio postępowanie lub kontrolę, do powiadamiania strony lub uczestnika postępowania o niezałatwieniu sprawy w terminie nie stosuje się. Na mocy art. 46 pkt 20 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. z 2020 r., poz. 875) art. 15 zzs został uchylony. Zmiana ta weszła w życie 16 maja 2020 r. Jednakże na mocy art. 68 ust. 7 ostatnio wymienionej ustawy, terminy biegną dalej po upływie 7 dni od dnia wejścia w życie ww. ustawy. Oznacza to, że ustanie przyczyny powodującej zawieszenie biegu terminu nastąpiło 23 maja 2020 r. Z powyższych względów przy ocenie bezczynności organów Sąd nie uwzględnił okresu od 14 marca 2020 r. do 23 maja 2020 r.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i § 2 zd. 2 w związku z art. 154 § 6 ppsa orzekł jak w pkt 1 i 2 sentencji wyroku.
Sąd nie uwzględnił wniosku o przyznanie skarżącemu sumy pieniężnej. Wyjaśnić należy, że suma pieniężna z art. 154 § 7 ppsa ma charakter kompensacyjny i prewencyjny. Z treści tego przepisu wyraźnie wynika, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę, czy okoliczności sprawy wskazują na potrzebę zadośćuczynienia skarżącemu za oczekiwanie na rozpoznanie sprawy. Środek ten powinien być stosowany w szczególnie drastycznych przypadkach zwłoki organu oraz w sytuacji, gdy istnieje uzasadniona obawa, że bez nałożenia tej sankcji organ sprawy nadal nie załatwi. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi. Przyznanie stronie od organu określonej sumy pieniężnej ma niejako zrekompensować stratę, jaką poniosła na skutek bezczynności organu.
W związku z tym wniosek o przyznanie sumy pieniężnej winien zawierać uzasadnienie, w którym strona skarżąca powinna nawiązać do krzywdy wywołanej bezczynnością lub przewlekłością postępowania. Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że skarżący w powyższym kontekście nie uzasadnił wniosku o przyznanie od organu sumy pieniężnej. Dlatego w tej części Sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 ppsa (pkt 3 sentencji wyroku).
W przedmiocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ppsa (pkt 4 sentencji). Na powyższe koszty składają się wynagrodzenie pełnomocnika skarżącego w kwocie 480 zł oraz wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 200 zł. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nastąpiło na podstawie art.119 pkt 2 w zw. z art. 120 ppsa.