Uzasadnienie
R. S. w sprawie ze skargi na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] stycznia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2011 r. znak: [...] zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W formularzu PPF wnioskodawca podał, że nie posiada środków pozwalających mu na udział w postępowaniu sądowym. Z wniosku wynika, że skarżący prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z wynagrodzenia za świadczoną pracę w wysokości [...] zł. Skarżący zadeklarował, że jest współwłaścicielem mieszkania o powierzchni [...] m². Oświadczył jednocześnie, że ponosi następujące miesięczne wydatki na utrzymanie: wyżywienie – [...] zł, telefon – [...] zł, woda – [...] zł, gaz – [...] zł, czynsz – [...] zł, energia elektryczna – [...] zł, paliwo – [...] zł, ubezpieczenie – [...] zł, odzież – [...] zł, środki czystości – [...] zł, lekarstwa – [...] zł. Skarżący, zgodnie z przedstawionym wyjaśnieniem, zadeklarował, że nie posiadania oszczędności ani innych wartościowych przedmiotów.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
Mając na uwadze sytuację osobistą i majątkową przedstawioną przez skarżącego uznać należało, że zgłoszony wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Dostrzec należało bowiem, że wnioskodawca uzyskuje dochody wyłącznie z jednego źródła i mają one charakter ograniczony. Ich wysokość nie przekracza przeciętnych kosztów prowadzenia jednoosobowego gospodarstwa domowego, co powoduje, że brak jest przesłanki faktycznej uzasadniającej ustalenie, iż skarżący powinien chociażby częściowo partycypować w kosztach prowadzonego postępowania.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.