Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2017r., nr [...], po rozpatrzeniu odwołania A. B. od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], orzekającej o uznaniu A. B. za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...], zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym:
Prezydent [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2016 r., nr [...], działając na podstawie art. 104 § 1 i art. 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm.) w związku z art. 5 ust. 3 i ust. 3a, art. 8b oraz art. 25 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2016 r., poz. 169), orzekł o uznaniu A. B. za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.
W związku z bezskutecznością egzekucji zasądzonych świadczeń alimentacyjnych, decyzją Prezydenta [...] z dnia [...] października 2016 r., nr [...], na rzecz uprawnionej do alimentów D. B. zostały przyznane świadczenia z funduszu alimentacyjnego w kwocie [...] zł miesięcznie, w okresie od dnia [...] października 2016 r. do dnia [...] września 2017 r. Prezydent [...] pismem z dnia [...] października 2016 r. wezwał A. B. do zgłoszenia się w Referacie Świadczeń Rodzinnych i Funduszu Alimentacyjnego dla Dzielnicy [...], celem ustalenia terminu wywiadu alimentacyjnego. Ww. pismo strona odebrała w dniu [...] października 2016 r. W związku z niewywiązaniem się z doręczonego wezwania, organ pismem z dnia [...] października 2016 r. zawiadomił A. B. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie uznania dłużnika za uchylającego się od świadczeń alimentacyjnych. W toku postępowania ustalono, że kwota bieżąco ustalonych alimentów na rzecz D. B. wynosi [...] zł miesięcznie oraz, że w okresie ostatnich [...] miesięcy A. B. dokonał pięciu wpłat na konto komornika, tytułem zasądzonych alimentów, tj. [...] czerwca 2016 r. – [...] zł, [...] lipca 2016 r. – [...] zł, [...] sierpnia 2016 r. – [...] zł, [...] września 2016 r. – [...] zł, [...] października 2016 r. – [...] zł, a tym samym nie wyczerpał znamion art. 5 ust. 3 u.p.o.u.a.
A. B. pismem z dnia [...] grudnia 2016 r. wniósł odwołanie od decyzji Prezydent W. z dnia [...] grudnia 2016 r., przedstawiając swoją sytuację materialną i rodzinną.
W następstwie rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...], utrzymało w mocy powyższą decyzję, podzielając ocenę Prezydenta [...], że w sprawie zaistniały przesłanki uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.
A. B. pismem z dnia [...] marca 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., nr [...], podnosząc okoliczności przedstawione w odwołaniu od decyzji Prezydent [...] z dnia [...] grudnia 2016 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując w całości stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowił art. 5 ust. 3 i 3a ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów.
W ustępie 3 tego artykułu unormowano pozytywne przesłanki uprawniające organ właściwy dłużnika do wszczęcia postępowania o uznanie dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych i wydania w tym względzie rozstrzygnięcia. Są to:
- a) uniemożliwienie przeprowadzenia wywiadu alimentacyjnego lub odmowa złożenia oświadczenia majątkowego;
- b) odmowa zarejestrowania się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny lub poszukujący pracy;
- c) bez uzasadnionej przyczyny odmowa przyjęcia propozycji odpowiedniego zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej (...).
W ust. 3a art. 5 ustanowiono z kolei negatywna przesłankę wykluczającą możliwość uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych wskazując, że nie wydaje się takiej decyzji wobec dłużnika alimentacyjnego, który przez ostatnie 6 miesięcy wywiązywał się w każdym miesiącu ze swych zobowiązań w kwocie nie niższej niż 50% wysokości bieżąco ustalonych alimentów.
Powyższa regulacja oznacza, że jedynie wystąpienie którejkolwiek z ww. przesłanek pozytywnych stanowi podstawę wszczęcia postępowania w sprawie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.
W okolicznościach faktycznych rozpoznawanej sprawy niesporne jest, że pismem z dnia [...].10.2016 r., doręczonym skutecznie w trybie art. 44 k.p.a., organ pierwszej instancji zobowiązał skarżącego do osobistego stawienia się w Referacie Świadczeń Rodzinnych i Funduszu Alimentacyjnego dla Dzielnicy [...] w celu ustalenia przeprowadzenia wywiadu alimentacyjnego i złożenia oświadczenia majątkowego. Bezsporną jest także okoliczność, że skarżący pomimo ww. wezwania nie zgłosił się w zakreślonym terminie, uniemożliwiając tym samym organowi przeprowadzenie tychże czynności.
Jednocześnie jednak w aktach administracyjnych sprawy znajdują się, złożone przed wydaniem obu decyzji, kwestionariusz wywiadu alimentacyjnego oraz oświadczenie majątkowe dłużnika alimentacyjnego. Tym samym podpisanie ich przez dłużnika nie wypełnia, w ocenie Sądu, hipotezy normy art. 5 ust. 3a u.p.o.u.a. odnoszącej się do "uniemożliwienia" przeprowadzenia wywiadu alimentacyjnego lub odmowy złożenia oświadczenia majątkowego.
Taki stan faktyczny i prawny nie uprawniał więc organu administracji do uznania skarżącego za dłużnika uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych.
W tej sytuacji podjęcie kwestionowanej przez A. B. decyzji Prezydenta [...] narusza przepisy prawa materialnego, a w konsekwencji narusza je także utrzymująca ją w mocy decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...].
Z tego względu zarzuty skargi należało uznać za uzasadnione.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.