Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] lutego 2019 r. S. L. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej jako organ) skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego.
Wraz ze skargą złożony został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.
Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2019 r. odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej jako ppsa) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa art. 3 § 2 pkt 4a ppsa. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Przesyłka z zaskarżoną decyzją została prawidłowo awizowana w dniach 28 grudnia 2018 r. i 7 stycznia 2019 r., wobec czego zgodnie z art. 44 § 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm. dalej jako kpa) doręczenie nastąpiło z dniem 11 stycznia 2019 r. a termin na wniesienie skargi upływał w dniu 11 lutego 2019 r. Skarga została złożona osobiście w siedzibie organu w dniu 27 lutego 2019 r. a więc z uchybieniem terminu, co wobec odmowy przywrócenia terminu do jej wniesienia musi skutkować jej odrzuceniem.
W takim stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa Sąd postanowił jak w sentencji.