Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 roku nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu wniosku P. S., o ponowne rozpatrzenie sprawy w przedmiocie zażalenia na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2004 roku nr [...], orzekające o zawieszeniu postępowania w sprawie z wniosku P. S. o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] kwietnia 1951 r. Nr [...], odmawiającego M. S. oraz J. F. przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], nr hip. [...] – [...] – utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu Samorządowe Kolegium Odwoławczego podniosło, że do rozstrzygnięcia sprawy konieczny jest udział wszystkich stron postępowania. Stronami postępowania o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] kwietnia 1951 roku Nr [...], odmawiającego M. S. oraz J. F. przyznania prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] (położonej przy ul. [...], nr hip. [...] – [...]) są zarówno byli właściciele przedmiotowej nieruchomości jak i ich następcy prawni. Obowiązkiem organu w takim postępowaniu jest zawiadomienie wszystkich stron postępowania o wszczętym i toczącym się postępowaniu.
Ponieważ w niniejszej sprawie zaszła wątpliwość komu obecnie przysługuje status strony w postępowaniu - pani M. G., która w 1951 roku nabyła roszczenia do połowy nieruchomości, czy też jej następcom prawnym, Kolegium zawiesiło postępowanie i wezwało stronę do podjęcia postępowania umożliwiającego dokonanie ustalenia zakresu podmiotowego sprawy.
Zdaniem samorządowego Kolegium Odwoławczego celowym działaniem ze strony P. S., wnioskodawcy niniejszego postępowania, byłoby wystąpienie do Sądu Powszechnego Wydziału [...], z wnioskiem o uznanie pani M. G. za zmarłą.
Po uprawomocnieniu się postanowienia o uznaniu za zmarłą, jeśli oczywiście Sąd Powszechny uzna, iż istnieją ku temu przesłanki, wnioskodawca ma możliwość wystąpienia również do Sądu Powszechnego o ustanowienie kuratora dla spadku nie objętego.
W toku postępowania administracyjnego ustalono, iż współwłaścicielkami przedmiotowej nieruchomości były M. S. oraz J. F. J. F. zmarła [...] maja 1946 roku, a spadek po niej nabyła w całości I. z F. S. Wniosek o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu oraz o przywrócenie terminu do złożenia tego wniosku M. S. oraz I. S. złożyły w dniu 19 grudnia 1949 roku.
Na mocy aktu notarialnego z dnia [...] marca 1951 roku nr [...] M. G. nabyła od I. S. jej udział w nieruchomości przy ulicy [...].
Prezydium Rady Narodowej w W. orzeczeniem administracyjnym z dnia [...] kwietnia 1951r. [...] odmówiło przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...] (hip. [...] [...]), który upłynął 16 lutego 1949r., gdyż Gmina objęła grunt w posiadanie 16 sierpnia 1949 r., podanie zaś o przywrócenie terminu oraz wniosek złożono dopiero 19 grudnia 1949r. - natomiast orzeczeniem administracyjnym z dnia [...] kwietnia 1951r. nr [...] - działając na podstawie art. 7 i 8 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze m.st. Warszawy - odmówiło dotychczasowym właścicielom przyznania prawa własności czasowej oraz stwierdziło, że znajdujący się na gruncie budynek przeszedł na własność Skarbu Państwa.
Wnioskiem z dnia 7 lipca 1999 roku P. S. zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] kwietnia 1951 roku którym odmówiono uwzględnienia wniosku dotychczasowym współwłaścicielkom prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ulicy [...] nr hip. [...] – [...].
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] września 2004 roku orzekło na zasadzie art. 97 § 1 pkt 4 zawiesić postępowanie i wezwać stronę do podjęcia postępowania umożliwiającego dokonanie ustalenia zakresu podmiotowego sprawy.
Wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy złożył wnioskodawca. W uzasadnieniu podnosząc, iż Kolegium nie wskazało jakie zagadnienie prawne winno być rozstrzygnięte, nie wskazało w oparciu o jakie przepisy i w jakim trybie zobowiązuje się wnioskodawcę do wskazania spadkobierców M. G. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2004 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
Na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł skargę P. S. W skardze zarzucał naruszenia art. 97§ 1 ust. 4, art. 7, art. 8, art. 12 § 1 kpa oraz błędną interpretację art. 527 kpc.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wnosiło o oddanie skargi podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Kontrola sądu administracyjnego zgodnie z art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ogranicza się do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.
Art. 97 § 4 kpa pozwala organowi prowadzącemu postępowanie na jego zawieszenie wówczas, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd.
Przez pojecie zagadnienia wstępnego należy rozumieć sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego.
W sprawie niniejszej organ nie wykazał, że do wydania merytorycznego orzeczenia konieczne jest uprzednie rozstrzygnięcie bliżej nieokreślonego zagadnienia wstępnego.
Ma racje skarżący, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze naruszyło art. 97§ 1 ust. 4kpa i art. 7 kpa.
Organ z urzędu ma obowiązek ustalić strony postępowania administracyjnego i dokonać stosownych doręczeń.
Z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby organ wyczerpał wszystkie możliwości ustalenia stron postępowania.
Obowiązkiem organu jest zawiadomienie wszystkich stron postępowania o wszczętym i toczącym się postępowaniu.
Organ nie uczynił żadnych kroków, aby wyjaśnić czy M. G. żyje oraz aby ustalić w przypadku jej zgonu krąg spadkobierców.
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.