Uzasadnienie
J.W. pismem z dnia 23 stycznia 2011 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.
Pismem z dnia 24 marca 2011 r., wydanym na podstawie art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej ppsa) skarżąca została wezwana do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Wezwanie skierowane na wskazany w skardze adres w [...] zostało doręczone skarżącej w dniu 13 maja 2011 r. (potwierdzenie odbioru karta 29).
Jak wynika z akt sprawy mimo upływu terminu wskazanego w piśmie z dnia 24 marca 2011 r., skarżąca nie wykonała zarządzenia i nie ustanowiła pełnomocnika do doręczeń w Polsce.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 299 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli strona mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę za granicą nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, obowiązana jest wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 1, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi (§ 2).
Z kolei stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.
W przedmiotowej sprawie, wnosząca skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pomimo wezwania Sądu i pouczeniu o rygorze odrzucenia skargi, nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy ani też pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 299 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji postanowienia.