Uzasadnienie
Okręgowa Izba [...]w [...], reprezentowana przez adw. J. Z., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2011 r., nr [...] (błędnie wskazane w skardze jako postanowienie nr [...] odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 1991 r., nr [...] dotyczącej nabycia przez Gminę [...] z mocy prawa, nieodpłatnie własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów, w jednostce ewidencyjnej [...] w obrębie nr [...], jako działka nr [...], zgodnie ze sporządzonym spisem opisanej w karcie inwentaryzacyjnej nr [...], stanowiącej integralną część decyzji.
Wezwaniem z dnia 21 marca 2012 r. Sąd zobowiązał adw. J. Z. do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków skargi z dnia 16 lutego 2012 r. poprzez złożenie oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie zostało doręczone adw. J. Z.w dniu 27 marca 2012 r.
W dniu 12 kwietnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 kwietnia 2012 r., przesyłające mylnie wysłane pismo mecenasa J. Z. wraz z załączonym pełnomocnictwem.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Sąd stwierdza, że taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie.
Z akt sprawy wynika bowiem, że adw. J.Z. pełnomocnictwo procesowe, o które zwrócił się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wezwaniem z dnia 21 marca 2012 r., przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Dopiero Sąd ten przy piśmie z dnia 6 kwietnia 2012 r. przesłał niniejszy dokument do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Zgodnie z przyjętym orzecznictwem termin w postępowaniu sądowoadministracyjnym uważa się za zachowany, jeżeli pismo procesowe wpłynie w tym czasie do sądu. Pismo to może zostać wniesione do sądu poprzez złożenie go w biurze podawczym, oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub polskim urzędzie konsularnym. W przypadku złożenia pisma w polskim urzędzie pocztowym dla uzyskania skutku doręczenia w terminie pismo powinno być złożone w urzędzie pocztowym polskim i nadane pod adresem właściwego sądu. Mylne oznaczenie sądu powoduje, że o dacie dokonanej czynności decyduje dopiero data wpłynięcia pisma do sądu właściwego, ewentualnie data nadania pisma przez sąd niewłaściwy do sądu właściwego w polskim urzędzie pocztowym (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. 2, Warszawa 2008, LexisNexis, str. 377; uchwała SN z dnia 28 listopada 1988 r., sygn. akt III CZP 33/87, OSNCP 1988, nr 6, poz. 73).
Biorąc pod uwagę fakt, że adw. J. Z. mylnie przesłał pełnomocnictwo procesowe do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który przy piśmie z dnia 6 kwietnia 2012 r. nadał je na adres tut. Sądu, to w sytuacji, gdy termin do przesłania stosownego pełnomocnictwa upłynął z dniem 3 kwietnia 2012 r. należy stwierdzić, że strona nie uzupełniła w terminie braku formalnego, do którego została wezwana. Nawet jeżeli Sąd przyjąłby (z uwagi na nieczytelność daty nadania widniejącej na kopercie) najkorzystniejszą dla strony datę 6 kwietnia 2012 r. (tj. datę pisma Sądu w Krakowie), jako datę nadania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w urzędzie pocztowym korespondencji mecenasa, to i tak niezachowany zostałby termin 7-dniowy przewidziany w art. 49 § 1 p.p.s.a.
Z tego względu Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.