Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 14 października 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 513/16

Uzasadnienie

Pismem z [...] sierpnia 2015 r. P.S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] kwietnia 2015 r. nr [...] (zwane przez niego "orzeczeniem"), przekazujące zgodnie z właściwością Prezydentowi [...] wnioski skarżącego o wygaszenie szeregu decyzji organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje

zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) dalej: "p.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg: 1) na decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz.
4. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Kwestionowany przez P.S. dokument z [...] kwietnia 2015 r., nie jest ani decyzją administracyjną ani postanowieniem, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 powołanej ustawy. Nie jest także innym aktem z zakresu administracji publicznej dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Jest to bowiem wyłącznie pismo procesowe, uzewnętrzniające czynność proceduralną organu przewidzianą w art. 65 § 1 k.p.a., polegającą na przekazaniu uprzednio doń błędnie wniesionego podania strony do organu właściwego do jego załatwienia. Czynność ta zaś, począwszy od 11 kwietnia 2011 r. – w związku z nowelizacją przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego - realizowana jest w formie materialnotechnicznej, a nie jak miało to miejsce uprzednio, w drodze zaskarżalnego postanowienia. To zaś oznacza, że akt ów pozostaje obecnie poza wskazanym w art. 3 § 2 p.p.s.a. zakresem kognicji sądów administracyjnych, a tym samym wniesiona nań skarga jako niedopuszczalna podlegać musi odrzuceniu.

Z tych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.