Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. odmawiającą przyznania M. S. (dalej jako: skarżący) pomocy finansowej w kwietniu 2016 r.
Skarżący pismem z dnia 30 września 2016 r. wniósł bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] sierpnia 2016 r. Sprawę wpisano do dziennika Korespondencji Ogólnej za numerem I KO 260/16.
Następnie na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej jako: "ppsa", Sąd przesłał w dniu 6 października 2016 r. (data stempla pocztowego) przedmiotową skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W..
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 14 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1611/16 odrzucił skargę, jako wniesioną z uchybieniem terminu do jej wniesienia.
Na skutek zażalenia skarżącego Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 marca 2017 r., sygn. akt I OZ 576/17 uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, wskazując, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia nie spełniało wszystkich wymogów z art. 141 § 4 ppsa, bowiem zawierało w swej treści nieścisłości, jak również sprzeczności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
W myśl art. 190 ppsa sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Rozpoznając zatem ponownie skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wziął pod uwagę ocenę prawną i wskazania, co do dalszego postępowania wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny.
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ppsa, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl art. 54 § 1 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że zaskarżona decyzja SKO w W. została doręczona skarżącemu w dniu 1 września 2016 r. Od tej daty rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, który upłynął z dniem 3 października 2016 r. z zachowaniem sposobu obliczania terminu określonego w art. 83 § 2 ppsa. Podkreślić przy tym należy, że skarżący został w zaskarżonej decyzji w sposób prawidłowy, jasny i czytelny pouczony o prawie, trybie i terminie jej zaskarżenia do sądu.
Skarga została złożona bezpośrednio w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 30 września 2016 r. W związku z tym za dzień wniesienia skargi do Sądu uznać należało dzień nadania jej przez Sąd na adres organu. Ze znajdującej się w aktach sprawy kserokopii koperty zawierającej skargę (k.11 akt sądowych) wynika, że przesyłka adresowana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. o sygnaturze I KO 260/16 została nadana do SKO w dniu 6 października 2016 r. (data stempla pocztowego). Sąd przyjął zatem datę 6 października 2016 r. za datę nadania skargi przez Sąd na adres właściwego organu, a w konsekwencji datę tę uznał za datę złożenia skargi przez skarżącego.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się bowiem, że w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu, sąd ten powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 22 lipca 2011 r., sygn. akt I OSK 1221/11, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wobec powyższego należało stwierdzić, że skarga wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia przewidzianego w art. 53 § 1 ppsa. Tym samym skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa.