Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], Marszałek Województwa [...] orzekł, że świadczenie rodzinne wypłacone E. R., w formie zasiłku rodzinnego na dziecko (w okresie od 1 września 2008 r. do 31 października 2009 r.) zostało nienależnie pobrane.
Od powyższej decyzji, E.R. wniosła odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Z kolei w dniu 9 marca 2016 r. E. R. zaskarżyła decyzję Marszałka do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lutego 2016 r.
Pismem z dnia 11 sierpnia 2016 r., pełnomocnik z urzędu Skarżącej, radca prawny J. C., złożył wniosek o potraktowanie skargi E. R. na decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...], jako skargę na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...]. Uzasadniając swoje stanowisko pełnomocnik wskazał, że na etapie składania pisma do sądu Skarżąca nie była reprezentowania przez profesjonalnego pełnomocnika. Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Strona może zawsze modyfikować i uzupełniać zarzuty skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.- dalej P. p. s. a.) skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
W niniejszej sprawie Marszałek Województwa [...] działał jako organ pierwszej instancji. Oznacza to, że od decyzji z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] przysługiwało Skarżącej odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], nie zaś skarga do sądu administracyjnego. O trybie odwoławczym, Skarżąca została prawidłowo pouczona w zaskarżonej decyzji. Skorzystała z niego, o czym świadczy decyzja SKO z dnia [...] kwietnia 2016 r. utrzymująca w mocy zaskarżoną decyzję.
Złożona zatem przez E. R. skarga na decyzję Marszałka Województwa [...] z dnia [...] lutego 2016 r, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu, gdyż pomija tryb odwoławczy określony w art. 127 § 3 Kpa.
Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącej z dnia 11 sierpnia 2016 r., o potraktowanie wniesionej w niniejszej sprawie skargi, jako skargi na decyzję SKO, Sąd uznał, że nie zasługuje on na uwzględnienie. W ocenie Sądu nie można bowiem uznać aby wniesiona w dniu 9 marca 2016 r. skarga, mogłaby dotyczyć niewydanego jeszcze na tamtą chwilę aktu. W przeciwnym bowiem wypadku, doszło by do sytuacji w której skarga do sądu administracyjnego złożona by została na 33 dni przed wydaniem zaskarżanego rozstrzygnięcia, czyli decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r.
Odnośnie zawartego w ww piśmie wniosku pełnomocnika skarżącej o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu wskazać należy, iż zostanie on przedstawiony do rozpoznania referendarzowi sądowemu.
W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p. p. s. a. Sąd postanowił jak w sentencji.