Uzasadnienie
W dniu 9 kwietnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Miasta I. na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] stycznia 2008 r. Nr [...].
Zaskarżoną decyzją KKU uchyliła (w pkt. I) decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2002 r. nr [...], ponadto;
- - w pkt. 2 odmówiła stwierdzenia nabycia przez gminę miejską I. prawa własności składników gruntowych nieruchomości oznaczonych w ewid. gruntów jako działki nr [...], [...] i nr [...], oraz składnika gruntowego działki nr [...],
- - w pkt. 3 odmówiła przekazania gminie miejskiej I. prawa własności składników gruntowych nieruchomości oznaczonych w ewid. gruntów jako działki nr [...],[...] i nr [...] oraz składnika gruntowego działki nr [...],
- - w pkt. 4 stwierdziła nabycie z mocy prawa przez gminę wiejską I. prawa własności składnika gruntowego nieruchomości oznaczonej w ewid. gruntów jako działka nr [...] oraz składnika gruntowego działki nr [...],
- - w pkt. 5 przekazała gminie wiejskiej I. prawo własności składników gruntowych nieruchomości oznaczonej w ewid. gruntów jako działki [...] i [...],
- - w pkt. 6 odmówiła stwierdzenia nabycia z mocy prawa oraz przekazania gminie miejskiej I. i gminie wiejskiej I. prawa własności urządzeń i innych obiektów magistrali wodociągowej [...].
Jednocześnie w skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że na nieruchomościach objętych zaskarżoną decyzją znajdują się urządzenia związane z magistralą wodociągową, zaopatrującą w wodę miasto I. Urządzenia magistrali użytkuje i ponosi w całości koszty ich utrzymania i remontów Przedsiębiorstwo [...] Sp. z o.o, będące jednoosobową spółką Miasta I.. Gmina wiejska I. posiada odrębny system zaopatrzenia w wodę. Magistrala wodna znajdująca się na przedmiotowych działkach nie zaopatruje mieszkańców gminy w wodę, gdyż nie istnieją takie możliwości techniczne.
W ocenie skarżącego ewentualne wykonanie zaskarżonej decyzji w formie wpisu prawa własności do ksiąg wieczystych może spowodować nieodwracalne skutki dla Miasta I., co wiązałoby się ze znacznymi stratami wynikającymi chociażby z tego, że na przedmiotowych działkach znajdują się urządzenia użytkowane przez P [...] Sp. z o.o w I. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych w granicach tej samej sprawy.
Wstrzymanie wykonanie aktu jest zatem możliwe w sytuacji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pozytywne rozstrzygnięcie żądania strony zależy więc od spełnienia jednej z dwóch wymienionych wcześniej przesłanek, przy czym nawet w przypadku spełnienia jednej z nich zostało ono pozostawione uznaniu Sądu, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę zwrotu "sąd może".
Z brzmienia powołanego wyżej przepisu wynika, że strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji powinna określić, na jaką konkretnie szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może ją narazić wykonanie zaskarżonego aktu.
Zdaniem Sądu przytoczona przez skarżącego argumentacja przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.
W orzecznictwie sądów administracyjnych (m. in. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 – niepubl.) przyjmuje się, że przez znaczną szkodę (majątkową lub niemajątkową) rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który w skutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (por. B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, s. 161 wydanie II).
W przedmiotowej sprawie w punkcie 4 zaskarżonej decyzji organ administracyjny stwierdził na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr 32, poz. 191 ze zm.) nabycie z mocy prawa przez gminę wiejską I., prawa własności składnika gruntowego nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], uregulowanego w księdze wieczystej [...] oraz składnika gruntowego nieruchomości oznaczonej w ewidencji jako działka nr [...] uregulowanego w księdze wieczystej [...], a ponadto w punkcie 5 przekazał w trybie art. 5 ust. 3 pkt 2 powołanej ustawy gminie wiejskiej I., prawo własności składników gruntowych nieruchomości oznaczonych w ewidencji gruntów jako działki nr [...] oraz nr [...] uregulowanych w księdze wieczystej [...].
Niniejsza decyzja posiada zatem cechy wykonalności – wywołuje konkretne skutki prawne. Pomiędzy zaskarżonym aktem a jego skutkami zachodzi ścisły związek.
Wobec powyższego mając na uwadze, że zaskarżona decyzja może wywołać skutki, o których mowa w przepisie art. 61 § 3 powołanej ustawy wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy uznać za zasadny.
Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.