Uzasadnienie
Gmina Miejska L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2009 r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Starosty L. z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] o odmowie zawieszenia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomość zajętą pod drogę publiczną – ul. [...] w L. Z treści skargi jak i z treści zaskarżonych przez stronę postanowień wynika, że przedmiotem sporu stała się odmowa zawieszenia przez Starostę L. prowadzonego przed nim postępowania administracyjnego (o co wnioskowała Gmina Miejska L.) do czasu rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny jej wniosku o zbadanie zgodności z Konstytucją RP art. 73 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 października 1998 r. – przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. nr 133, poz. 872 ze zm.) oraz § 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzenia operatu szacunkowego (Dz.U. nr 207, poz. 2109 ze zm.), który to wniosek złożony został do Trybunału pod sygn. akt K 47/07.
W dniu 31 lipca 2009 r. skarżąca nadesłała do Sądu pismo w którym cofnęła skargę i wniosła o umorzenie postępowania sądowego.
Gmina Miejska L. wyjaśniła, że cofnięcie skargi jest uzasadnione, gdyż Trybunał Konstytucyjny w dniu 19 maja 2009 r. wydał wyrok w sprawie z wniosku Rady Miasta L., sygn. akt K 47/07 co czyni jej skargę bezprzedmiotową.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd chyba, że uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W świetle przedstawionych wyżej okoliczności uznać należało, że cofnięcie skargi przez skarżącą Gminę Miejską L. nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 powołanej ustawy.