Uzasadnienie
P. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2011 r., nr [...], którą organ utrzymał w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] o odmowie przyznania P. C. zasiłku celowego na opłacenie energii elektrycznej i zakup biletu kredytowego.
W następstwie wniesionej skargi P. C. skierował do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu wnioskodawca wyjaśnił, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym. Jest bezrobotnym inwalidą bez dochodu. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że P. C. od 2005 roku jest objęty systematyczną pomocą finansową w formie zasiłków celowych i bezpłatnych talonów obiadowych. Ponadto z ostatniej aktualizacji wywiadu środowiskowego z dnia 23 lutego 2011 r. wynika, że skarżący nie opłaca czynszu, energii i gazu, w lutym 2011 r. otrzymał pomoc finansową w wysokości [...] zł.
Rozpoznając wniosek na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy).
Ponadto stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawie z zakresu pomocy społecznej. Skoro więc P. C. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, ta cześć jego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie była przedmiotem rozpoznania.
Rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata stwierdzić należało, że wykazał on, że spełnia przesłanki do przyznania mu prawa pomocy w tej formie.
Skoro jedynym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest doraźna pomoc finansowa z właściwego ośrodka pomocy społecznej, ponadto skoro on mieszka sam i nie pracuje, to oczywistym jest, że nie jest w stanie bez uszczerbku dla swojego utrzymania samodzielnie opłacić kosztów związanych z powołaniem do sprawy profesjonalnego pełnomocnika.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o wyżej powołane przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.