Uzasadnienie
W dniu 28 lutego 2006 r. wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pismo L. O., w którym skarżąca powołując się na art. 25 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali wnosi o stwierdzenie nieważności podjętej w dniu [...] stycznia 2006 r. na zebraniu członków Wspólnoty Mieszkaniowej ul. [...] J. uchwały nr [...] w sprawie podniesienia składki na fundusz remontowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Ponadto sądy te orzekają w sprawach, w których przepisy ustawy szczególnej przewidują sądową kontrolę - art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).
Z akt sprawy wynika, że przedmiotem skargi nie jest żaden z aktów czy czynności z zakresu administracji publicznej wymienionych w powołanym wyżej przepisie czy też bezczynność organu administracyjnego w przypadkach w tym przepisie określonych, treść wniesionego do Sądu pisma wskazuje bowiem jednoznacznie, że sprawa dotyczy roszczeń o charakterze cywilnoprawnym, które dochodzone być mogą wyłącznie przed sądem powszechnym.
Powołany przez L. O. art. 25 ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (tj. z 2000 r. Dz. U. Nr 80, poz. 903, ze zm.) stanowi, że właściciel lokalu może zaskarżyć uchwałę do sądu z powodu jej niezgodności z przepisami prawa lub z umową właścicieli lokali albo jeśli narusza ona zasady prawidłowego zarządzania nieruchomością wspólną lub w inny sposób narusza jego interesy. Powództwo to może być wytoczone przeciwko wspólnocie mieszkaniowej w terminie 6 tygodni od dnia podjęcia uchwały na zebraniu ogółu właścicieli albo od dnia powiadomienia wytaczającego powództwo o treści uchwały podjętej w trybie indywidualnego zbierania głosów. Zaskarżona uchwała podlega wykonaniu, chyba że sąd wstrzyma jej wykonanie do czasu zakończenia sprawy.
Przepis ten daje właścicielowi lokalu - w określonej sytuacji i w odpowiednim terminie - prawo zaskarżenia podjętą przez Wspólnotę uchwałę do właściwego sądu cywilnego, a nie sądu administracyjnego.
Skoro niniejsza sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, to wniesioną skargę należy uznać za niedopuszczalną i odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).