Uzasadnienie
Z. pismem z dnia 31 stycznia 2013 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji.
Jak wynika z akt administracyjnych zaskarżona decyzja Ministra z dnia [...] grudnia 2012 r. została doręczona skarżącemu w dniu 8 stycznia 2013 r. Na powyższe wskazuje zwrotne potwierdzenie odbioru ww. rozstrzygnięcia. Skarga z dnia 31 stycznia 2013 r. na decyzję organu II instancji została zaś wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Administracji i Cyfryzacji w dniu 21 lutego 2013 r. (data stempla placówki pocztowej [...]).
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd odrzuci skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).
W myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Termin do wniesienia skargi należy uznać za zachowany, gdy w ustawowym terminie strona nadała skargę w polskim urzędzie pocztowym na adres organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie lub złożyła osobiście w siedzibie organu.
Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że datą wniesienia skargi przez Z. jest dzień 21 lutego 2013 r., tj. dzień nadania prawidłowo zaadresowanej skargi w urzędzie pocztowym [...].
Mając na względzie ww. okoliczność, jak również to, że w niniejszej sprawie zaskarżona decyzja organu odwoławczego doręczona została skarżącemu w dniu 8 stycznia 2013 r. stwierdzić należy, że przedmiotowa skarga została złożona z uchybieniem ustawowego trzydziestodniowego terminu przewidzianego do jej wniesienia.
Jednocześnie zaznaczyć należy, że bez znaczenia przy badaniu przez Sąd spełnienia warunków formalnych skargi jest okoliczność, czy uchybienie terminowi wniesienia skargi nastąpiło z winy skarżącego, czy też nie było przez stronę zawinione, gdyż ta nie wiedziała o zmianie siedziby organu. Niemniej jednak Sąd postanowił tę kwestię wyjaśnić. I tak z akt administracyjnych wynika, iż prawidłowo doręczona skarżącemu decyzja organu drugiej instancji zawierała wyczerpujące i jasne pouczenie o terminie i sposobie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Prawidłowy adres siedziby organu odwoławczego wskazany został m.in. na pieczęci odbitej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji oraz najprawdopodobniej na kopercie, w której przesłano skarżącemu decyzję tego organu. W tej sytuacji nie może odnieść zamierzonego skutku zarzut, iż w żadnej korespondencji organ nie podał wyraźnie, że nastąpiła zmiana adresu jego siedziby, dlatego skarga została wysłana w ustawowym terminie na adres wskazany we wcześniejszym piśmie z dnia 17 lipca 2012 r. (po czym została zwrócona przez pocztę z adnotacją "adresat wyprowadził się").
Bezspornym jest, że błąd w zaadresowaniu przesyłki zawierającej skargę był błędem skarżącego, który świadczy o braku staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (vide: postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2009 r., sygn. akt II GSK363/09, cbois.nsa.gov.pl).
Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.