Uzasadnienie
W dniu 27 stycznia 2005 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M. B. w przedmiocie zmiany umowy najmu lokalu mieszkalnego zawartej w dniu [...] lutego 2001 r. pomiędzy Dyrektorem Oddziału Terenowego Nr [...] oraz M. B. i K. G. Skarżący w dniu 17 grudnia 2004 r. złożył podanie do Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej
Agencji Mieszkaniowej w W., zawierające żądanie zamiany zawartej w dniu [...] lutego 2001 r. umowy najmu lokalu mieszkalnego, polegającej na rozwiązaniu tej umowy z K. G. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. wniósł o jej odrzucenie, podnosząc w uzasadnieniu, że sprawa która ma być przedmiotem rozpoznania ma charakter cywilnoprawny i nie należy do właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP, Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Przedmiotowa sprawa dotyczy zmiany zawartej w dniu 5 lutego 2001 r. umowy najmu lokalu mieszkalnego polegającej na rozwiązaniu tej umowy z jedną z jej stron – K. G. Jest to więc sprawa dotycząca działalności odnoszącej się do stosunków z zakresu prawa cywilnego, a nie działalności z zakresu administracji publicznej. Sprawa ta jest więc objęta kognicją sądu powszechnego, a nie wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepisy art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) wyczerpująco wymieniają sprawy, w których kontrolę działalności administracji publicznej wykonują sądy administracyjne. Wśród tych spraw nie ma wymienionych spraw ze stosunków z zakresu prawa cywilnego.
Mając powyższe na względzie Sąd działając na podstawie przepisów art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), orzekł jak w sentencji postanowienia.