Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 marca 2009 r., S. B., określając się jako pełnomocnik S. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Skarbu Państwa skargę na decyzję tegoż organu z [...] lutego 2009 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] października 2008 r., nr [...] orzekającą o odmowie potwierdzenia skarżącemu prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP, położonej w miejscowości S., powiat [...], województwo [...].
Z uwagi na fakt, iż z nadesłanych do Sądu dokumentów jak również z przesłanych później przez Ministra Skarbu Państwa akt administracyjnych sprawy nie wynikało czy S. B. spełnia przesłanki wynikające z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do reprezentowania jako pełnomocnika S. S., wezwaniem z 30 kwietnia 2009 r. został on zobowiązany do uzupełnienia, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, braków formalnych złożonej skargi pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie informacji czy spełnia owe wymogi.
W odpowiedzi na wezwanie w piśmie z dnia 19 maja 2009 r. (k-13) S. B. wyjaśnił, że między nim a S. S. nie ma pokrewieństwa, natomiast w postępowaniu administracyjnym reprezentował wyżej wymienionego na podstawie pełnomocnictwa notarialnego z dnia 12 grudnia 2007 r., którego kopię załączył.
Nadmienić należy, że mając na uwadze wyjaśnienia S. B., wezwaniem z dnia 5 czerwca 2009 r. zwrócono się bezpośrednio do S. S. o wskazanie - w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi - czy popiera skargę wniesioną do Sądu przez S. B. W wyznaczonym terminie adresat nie udzielił odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Stosownie do treści art. 35 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy przewiduje, że sąd odrzuca skargę jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Do tego rodzaju braków należy zakwalifikować m. in. brak pełnomocnictwa lub złożenie pełnomocnictwa nie wywołujące skutków prawnych.
Ponieważ w rozpatrywanej sprawie, w wyznaczonym terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.