Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 19 czerwca 2015 r. odrzucił skargę F. O. o wznowienie postępowania sądowego.
Ze względu na złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie pismem z dnia 21 lipca 2015 r. został poinformowany, że prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub ustanowienia adwokata, radcy prawnego z urzędu przyznane stronie w sprawie ze skargi, obejmuje także postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie.
Postanowieniem z dnia 26 maja 2009 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 446/09 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Na tej podstawie, po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] na pełnomocnika skarżącego został wyznaczony radca prawny – A. R. W związku z powyższym, w niniejszej sprawie o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 października 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 446/09 skarżący nie tylko nie ponosi kosztów postępowania sądowego, ale również ma prawo do korzystania z pomocy ustanowionego radcy prawnego w osobie A. R., chyba że wypowiedział pełnomocnictwo dotychczasowemu radcy prawnemu.
W dniu 20 lipca 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo radcy prawnego – A. R. wraz z załączoną opinią prawną o braku podstaw do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2015 r. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów z tytułu świadczenia nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu. Oświadczył, że koszty te nie zostały uiszczone ani w całości, ani w części.
W niniejszej sprawie zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wyznaczony adwokat, radcy prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej radców prawnych określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. Nr 490 j.t.).
W niniejszej sprawie zastosowanie ma przepis § 14 ust. 2 pkt 2 lit b ww. Rozporządzenia. Stosownie do jego treści za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 lit c (tj. 240,00 złotych), a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny-75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120,00 złotych.
W myśl § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty o których mowa w ust. 1 należy podwyższyć o stawkę podatku od towaru i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującego w dniu orzekania o tych opłatach. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
Mając na uwadze fakt, iż wyznaczony pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 czerwca 2015 r. należało mu przyznać wynagrodzenie w wysokości 120,00 złotych powiększone o podatek od towarów i usług w kwocie 27,60 złotych, łącznie kwotę 147,60 złotych. Pełnomocnik złożył także oświadczenie stosownie do § 16 ww. Rozporządzenia, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
O powyższym orzeczono, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b wyżej powołanego Rozporządzenia.