Uzasadnienie
T. G., pismem z dnia [...] marca 2015 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r., nr [...], mocą którego organ uznał zażalenie skarżącej na bezczynność Prezydenta [...] za nieuzasadnione.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Na wstępie wskazać należy, że stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do jej istoty.
Z powołanego przepisu wynika zatem, że kontroli sądu administracyjnego poddane zostały tylko niektóre postanowienia organu administracji publicznej wydawane w postępowaniu administracyjnym.
W rozpoznawanej sprawie zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. nie kończy postępowania, ani nie rozstrzyga sprawy co do jej istoty. Jest to postanowienie organu wyższego stopnia wydane w trybie art. 37 kpa. Postanowienie takie ma charakter wpadkowy (incydentalny), zaliczane jest do grupy postanowień wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczących poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania i stronie nie przysługuje prawo wniesienia na nie zażalenia. Tym samym postanowienie to nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Złożona skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.