Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 12 kwietnia 2017 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawczyni pozostaje małżonek, oraz dwoje dzieci w wieku [...] i [...] lat.
Źródłem utrzymania wnioskodawczyni i jej rodziny jest pomoc socjalna jaką otrzymuje w ramach procedury "uchodźczej" w wysokości 750 zł miesięcznie, świadczenie wychowawcze "500 plus" przyznane na każde dziecko oraz zasiłek rodzinny w wysokości 100 zł przyznany na każde dziecko. Łącznie miesięczny dochód wnioskodawczyni i jej rodziny wynosi 2.150 zł netto miesięcznie.
Wnioskodawczyni podała, że nie posiada żadnego majątku, w tym nieruchomości, mieszkania, nieruchomości rolnych czy innych nieruchomości, papierów wartościowych, wierzytelności, czy przedmiotów wartościowych o wartości powyżej 5000 zł. Podała, że posiada zgormadzone oszczędności pieniężne w wysokości 200 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, ponosi miesięczne koszty stałe związane z czynszem i najmem oraz opłatami za media w wysokości 1.800 zł oraz koszty leczenia syna (rehabilitacja) w wysokości 240 zł. Wyjaśniła, że małżonek nie posiada pozwolenia na pracę, gdyż trwa procedura "uchodźcza", nie posiada także nieruchomości lub innego majątku.
W uzasadnieniu wniosku wskazała, że jest obcokrajowcem i nie zna polskiego prawa, a tym bardziej zasad jego stosowania. Wyjaśniła, że dotychczas korzystała incydentalnie z pomocy studenckiej poradni prawnej, ale nie ma ona możliwości reprezentowania jej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Zaznaczyła, że jedynie profesjonalna pomoc prawna może dać jej szansę skutecznego dochodzenia praw przed polskimi sądami.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz.718 t.j.) zwanej dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Uznano, że sytuacja majątkowa wnioskodawczyni jest na tyle trudna, że nie jest ona w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
Jednocześnie ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawczyni, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zbędne stało się rozpoznawanie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 249 a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu, umorzono postępowanie w zakresie wniosku wnioskodawczyni o zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 249 a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.