Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 23 kwietnia 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 574/07

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Monika Nowicka
Rozpoznanie
w dniu 23 kwietnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi J. S. na notatkę urzędową Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia pomocy finansowej postanawia odrzucić skargę

Uzasadnienie

J. S. pismem z dnia 2 marca 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na notatkę urzędową Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2007 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia pomocy finansowej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania, gdyż sprawa o sygnaturze [...] została zakończona w trybie art. 64 § 2 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Odnosząc się do wydanej - na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. - przez organ notatki urzędowej, informującej skarżącego o pozostawieniu jego wniosku bez rozpoznania należy na wstępie podnieść, iż kodeks postępowania administracyjnego nie określa charakteru prawnego czynności pozostawienia podania bez rozpoznania. W kwestii tej, zarówno w doktrynie, jak i w nauce panują rozbieżne poglądy. Według pierwszego poglądu pozostawienie podania bez rozpoznania powinno mieć formę decyzji. Przykładowo należy w tym miejscu przytoczyć wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 1986 r., sygn. akt III SAB 14/89, w którym Sąd ten stwierdził, iż: "pozostawienie żądania strony bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. nie rozstrzyga wprawdzie sprawy co do jej istoty, lecz kończy postępowanie w danej instancji, a zatem zgodnie z nakazem zawartym w art. 104 k.p.a. czynność ta musi być podjęta w formie decyzji".

Natomiast wedle drugiego poglądu pozostawienie podania bez rozpoznania jest czynnością niemającą określonej formy procesowej. W uchwale składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 8 czerwca 2000 r., sygn. akt III ZP 11/00 przyjęto, iż "pozostawienie bez rozpoznania na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. podania o wszczęcie postępowania nie wymaga decyzji administracyjnej". Podobne stanowisko zajął też Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 stycznia 2001 r., sygn. akt

I SAB 133/99, w którym stwierdził, iż "pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie następuje ani w formie decyzji, ani postanowienia. Jest to czynność materialno - techniczna, o której należy poinformować stronę".

Sąd w tym składzie podzielił ten ostatni pogląd, a zatem uznał, że skarga została wniesiona na notatkę urzędową Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., sporządzoną w dniu [...] stycznia 2007 r. Ponieważ zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie jest dopuszczalne zaskarżenie skargą do sądu administracyjnego notatki urzędowej, powyższa skarga została uznana za niedopuszczalną i jako taka podlegała ona odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej wyżej ustawy).

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.