Uzasadnienie
Spółka B. Sp. z o.o. z siedzibą w L., pismem z dnia 11 września 2010 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] w przedmiocie nakazania przeprowadzenia robót budowlanych. Przedmiotowa skarga nadana została listem poleconym w dniu 11 września 2010 r. na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, gdzie zarządzeniem z dnia 16 września 2010 r. wpisana została do dziennika VII KO/Wa 264/10. Następnie na podstawie art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał w dniu 17 września 2010 r. (listem poleconym) przedmiotową skargę Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
W rozpoznawanej sprawie datą wniesienia skargi – w ocenie Sądu – jest dzień 17 września 2010 r., tj. dzień jej nadania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego - organu, którego działalność jest przedmiotem skargi. Z akt sprawy wynika natomiast, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącej spółce w dniu 12 sierpnia 2010 r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem w dniu 13 września 2010 r.
W tej sytuacji stwierdzić należy, że skarga wniesiona została z uchybieniem trzydziestodniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec czego podlega ona odrzuceniu.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 2 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.