Uzasadnienie
Pismem z 3 stycznia 2023 r. I. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na mające mieć miejsce w Ministerstwie Sprawiedliwości bezprawne działania polegające na "tworzeniu fałszywych dowodów winy", oraz "zatajaniu niewinności" w sprawach oszustwa jakich miały się dopuszczać sądy ze Słubic, Gorzowa Wielkopolskiego i Sąd Apelacyjny ze Szczecina. Zarzucał ponadto bliżej nieokreślonym osobom pomoc w unikaniu odpowiedzialności karnej prokuratorów oraz fałszowanie danych systemu informatycznego Ministerstwa Sprawiedliwości i Krajowego Rejestru Sądowego.
W odpowiedzi na skargę Minister Sprawiedliwości wniósł o je oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg: 1) na decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r. poz.
- 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z treści skargi, jak też akt sprawy nie wynika, by jej przedmiotem był którykolwiek z wymienionych wyżej aktów lub stan zwłoki w załatwieniu sprawy administracyjnej. Sformułowane w niej zarzuty nie odnoszą się bowiem do żadnego konkretnego aktu o charakterze jurysdykcyjnym wydawanego w ramach procedury administracyjnej (decyzji, postanowienia), tudzież czynności z zakresu administracji publicznej dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa lub opieszałości przy ich podejmowaniu, ale rzekomego dokonania przez bliżej niekreślonych urzędników zatrudnionych w Ministerstwie Sprawiedliwości, jak też jak można domniemywać samego Ministra, szeregu przestępstw, których efektem miałyby być problemy z uzyskaniem przez skarżącego zaświadczenia z Krajowego Rejestru Sądowego o niekaralności.
Godzi się zaś zauważyć, że weryfikowanie czy do przestępstwa w rzeczywistości doszło, a jeśli tak kto się jego dopuścił i wyprowadzanie we właściwej ku temu procedurze z powyższego faktu konsekwencji prawnych nie należy do kompetencji sądów administracyjnych, ale organów ścigania, a w dalszej kolejności sądu powszechnego (karnego).
W rezultacie przedmiotowa skarga, jako nienależąca do właściwości rzeczowej sądu administracyjnego, jest niedopuszczalna i z tego tytułu podlegać musi odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.