Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 18 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Wa 581/17

Uzasadnienie

G. S. (dalej: skarżący) pismem z 12 marca 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Kolegium podniosło, że od ww. orzeczenia stronie przysługiwał sprzeciw w terminie 14 dni od daty doręczenia orzeczenia, a wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego. Organ zaznaczył, że w związku z powyższym sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwana dalej "ppsa") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Art. 3 § 2 ppsa stanowi, iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne;

1. 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
2. 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
3. 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 z poźn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;
4. 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
5. 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
6. 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
7. 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
8. 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3).

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ppsa sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W ocenie Sądu, skarga G. S. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, gdyż będące przedmiotem skargi orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną.

Jak wyżej wskazano, zaskarżone orzeczenie dotyczy aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Zagadnienie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości uregulowana jest w art. 77 - 81 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm., dalej jako: ugn). Zgodnie z art. 80 ust. 1 ugn od orzeczenia kolegium właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości.

Z przytoczonego powyżej przepisu jednoznacznie zatem wynika, że sprawy dotyczące kwestii aktualizacji opłat z tytułu użytkowania wieczystego należą do kognicji sądu powszechnego. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (np. postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 6/12, postanowienie NSA z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 1413/10, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponadto wskazać należy, że zaskarżone orzeczenie zawiera pouczenie, iż strona niezadowolona z orzeczenia może wnieść od niego sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia, a wniesienie sprzeciwu do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości. Wbrew prawidłowemu pouczeniu skarżący złożył skargę do sądu administracyjnego, zamiast do sądu powszechnego.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa, orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie skarżącemu z urzędu uiszczonej kwoty wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 cytowanej ustawy.