Uzasadnienie
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...], uzupełnioną postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r., uchylił własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] (w pkt 1 i 2) i orzekł o stwierdzeniu nieważności orzeczenia Ministra Rolnictwa i Reform Rolnych z dnia [...] października 1948 r. oraz utrzymanego nim w mocy orzeczenia Wojewody [...] z dnia [...] marca 1948 r. – w części dotyczącej nieruchomości ziemskiej "Osiedle [...] oraz "Osiedle [...]". Organ umorzył jednocześnie postępowanie z wniosku Gminy R. o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie obejmującym pkt 3 zaskarżonej decyzji.
Powyższa decyzja doręczona została skarżącym w dniu 27 grudnia 2013 r.
W dniu 24 stycznia 2014 r. P.J. i B.J. wnieśli na powyższą decyzję skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wobec tego w dniu 28 stycznia 2014 r. (sygn. akt I KO 25/14) Sąd przekazał skargę do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl natomiast art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że zaskarżona decyzja doręczona została skarżącym w dniu 27 grudnia 2013 r. Termin do wniesienia skargi - określony w art. 53 § 1 P.p.s.a. - upływał zatem w dniu 27 stycznia 2014 r. Skarga została wprawdzie nadana w polskim urzędzie pocztowym w dniu 24 stycznia 2014 r., jednakże wniesiono ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z tym za dzień wniesienia skargi do Sądu uznać należy dzień przesłania jej przez Sąd na adres organu – Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, tj. dzień 28 stycznia 2014 r.
W związku z powyższym uznać należało, że skarga wniesiona została z uchybieniem terminu przewidzianego w treści art. 53 § 1 P.p.s.a, który upłynął z dniem 27 stycznia 2014 r.
Wyjaśnienia wymaga, że dla oceny terminowości wniesienia niniejszej skargi z dnia 23 stycznia 2014 r. bez znaczenia pozostaje kwestia doręczenia skarżącym postanowienia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...], wydanego w trybie ar. 111 § 1a ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), uzupełniającego zaskarżoną decyzję. Postanowienie to zostało bowiem doręczone skarżącym w dniu 3 lutego 2014 r., a więc już po wniesieniu przez nich skargi na decyzję z dnia [...] grudnia 2013 r. Tym samym przedmiotowa skarga została złożona po terminie wynikającym z art. 53 § 1 P.p.s.a. Zaznaczyć jednak należy, że stanowisko to nie stwarzało przeszkód, by strona wniosła skargę zgodnie z dyspozycją art. 111 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, tj. w terminie liczonym od dnia doręczenia postanowienia z dnia [...] stycznia 2014 r.
W realiach niniejszej sprawy podkreślenia ponadto wymaga, że pomimo odrzucenia skargi, interes P.J. i B.J. będzie chroniony, bowiem skarżący (jako współwłaściciele działek ew. nr [...] i [...]) brali udział w postępowaniu administracyjnym, a tym samym, zgodnie z dyspozycją art. 33 § 1 P.p.s.a., staną się uczestnikami postępowania sądowego dotyczącego zaskarżonej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi wszczętego na skutek skarg innych osób, wniesionych z zachowaniem ustawowego terminu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.