Uzasadnienie
W dniu 1 kwietnia 2009 r. Prokurator Prokuratury [...] w W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego.
Zaznaczyć trzeba, że Prokurator Prokuratury [...] w W. brał udział w postępowaniu administracyjnym zakończonym zaskarżonym postanowieniem. Z akt sprawy wynika, że doręczone mu były orzeczenia obu instancji w przedmiotowej sprawie. Zaskarżone postanowienie wpłynęło do Prokuratury [...] w W. w dniu [...] grudnia 2008 r., co wynika ze znajdującego się w aktach zwrotnego potwierdzenia odbioru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast stosownie do treści § 3 powołanego artykułu Prokurator może wnieść skargę w terminie sześciu miesięcy od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie indywidualnej, a w pozostałych przypadkach w terminie sześciu miesięcy od dnia wejścia w życie aktu lub podjęcia innej czynności uzasadniającej wniesienie skargi.
Jak z powyższego wynika § 3 powołanego przepisu określa termin do wniesienia skargi przez Prokuratora w sprawie dotyczącej interesów innych osób w sytuacji gdy Prokurator występuje w celu ochrony obiektywnego porządku prawnego, natomiast nie był stroną postępowania administracyjnego. W tym drugim przypadku Prokurator – jako strona postępowania – może wnieść skargę wyłącznie w terminie określonym w art. 50 § 1 w/w ustawy.
Skoro Prokurator Prokuratury [...] w W. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] – wydane w postępowaniu w którym brał udział - wniósł w dniu 1 kwietnia 2009 r. tj. po upływie terminu do jej wniesienia (termin ten upłynął w dniu 9 stycznia 2009 r.), to na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, skargę tę należało odrzucić.