Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] Prezydent W. odmówił dopuszczenia H. P. do udziału w charakterze strony w postępowaniu o oddanie w użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], ozn. hip. nr [...].
W uzasadnieniu postanowienia organ wskazał, że przedmiotowe postępowanie toczy się na podstawie art. 214 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Stronami postępowania prowadzonego na podstawie ww. przepisu są dawni właściciele hipoteczni bądź ich następcy prawni. Zgodnie z informacją z rejestru gruntów przesłaną przy piśmie Delegatury Biura Geodezji i Katastru z dnia 27 kwietnia 2007 r. jako władający działką ewidencyjną nr [...] z obrębu [...] wpisany jest J. P. Zgodnie z postanowieniem Sądu Rejonowego [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r. (sygn. akt [...]) spadek po
J. P. nabyła w całości H. P. Wymienione dokumenty nie dają
H. P. przymiotu strony w postępowaniu o przyznanie prawa użytkowania wieczystego na podstawie art. 214 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
H. P. w piśmie z dnia 10 kwietnia 2009 r. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Prezydenta W. z dnia [...] marca 2009 r. Skarżąca zarzuciła organowi naruszenie przepisów postępowania (art. 104 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a.) i przepisów prawa materialnego (art. 28 k.p.a., art. 214 § 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, art. 97 § 2 k.p.a. w zw. z art. 172 k.c.). Podnosząc te zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postępowania sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) sąd administracyjny orzeka w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do jej istoty.
Zgodnie z art. 123 § 1 k.p.a. w toku postępowania administracyjnego organ administracji publicznej wydaje postanowienia. Ponadto art. 123 § 2 k.p.a. stanowi, że postanowienia dotyczą poszczególnych kwestii wynikających w toku postępowania, lecz nie rozstrzygających o istocie spraw, chyba że przepisy kodeksu stanowią inaczej. Wobec powyższego odmowa dopuszczenia do udziału w toczącym się już postępowaniu administracyjnym następuje w formie postanowienia, co znajduje swoje uzasadnienie także w art. 31 § 2 k.p.a. zawierającym odpowiednią regulację dotyczącą wniosku organizacji społecznej (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 kwietnia 2007 r., II SA/Kr 1226/04, niepubl.)
Odmowa dopuszczenia skarżącej do udziału w toczącym się postępowaniu powinna zatem nastąpić w formie postanowienia i w takiej formie organ rozpoznał negatywnie wniosek skarżącej.
Przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego przewidują możliwość wniesienia zażalenia na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w postępowaniu jedynie organizacji społecznej (art. 31 § 2 k.p.a.). Postanowienia dotyczące innych podmiotów, z uwagi na regulację zawartą w art. 141 § 1 k.p.a., nie podlegają zaskarżeniu. W konsekwencji postanowienia te nie mogą być zaskarżone również skargą do sądu administracyjnego, gdyż taka skarga jest dopuszczalna jedynie w wypadku, gdy przepisy przewidują możliwość wcześniejszego wniesienia zażalenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2006 r., II GSK 352/05, niepubl.).
Wobec powyższego konieczne stało się odrzucenie skargi i dokonanie zwrotu uiszczonego wpisu. Sąd zauważa jednocześnie, że organ pouczył skarżącą o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Błędne pouczenie skarżącej nie stwarza jednak uprawnienia do podjęcia czynności zgodnej z tym pouczeniem, a ocena dopuszczalności skargi mogła nastąpić wyłącznie na podstawie art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Odrzucenie skargi skutkuje niemożnością rozpoznania stanowiska, zarzutów i wniosków zawartych w skardze, które dotyczą wymienionego na wstępie postępowania administracyjnego, a w szczególności dokonaniem oceny zasadności stanowiska organu co do domowy dopuszczenia skarżącej do udziały w tym postępowaniu w charakterze strony.
W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. i art. 232 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.