Uzasadnienie
Minister Infrastruktury, decyzją z dnia [...] listopada 2004 r., nr [...], utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] lipca 2004 r. o umorzeniu postępowania wznowieniowego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 2000 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] stycznia 1952 r. w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w K. przy ul. [...] oraz utrzymującej to orzeczenie w mocy decyzji odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] września 1953 r.
Z ustaleń organu wynika, że decyzją ostateczną z dnia [...] sierpnia 2000 r., nr [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast odmówił stwierdzenia nieważności orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] stycznia 1952 r., nr [...], utrzymanego w mocy decyzją Odwoławczej Komisji Wywłaszczeniowej przy Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia [...] września 1953 r., nr [...], w części dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w K. przy ul. [...], stanowiącej własność W. P. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2001 r., nr [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast wznowił z urzędu postępowanie zakończone wyżej wymienioną decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 2000 r., nr [...].
W uzasadnieniu wskazano, iż w sprawie wystąpiła nowa okoliczność, która nie była znana organowi w dniu wydania decyzji, bowiem organ centralny, wydając decyzję z dnia [...] sierpnia 2000 r. nie posiadał informacji o śmierci A. R. - pełnomocnika wnioskodawców.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2001 r., nr [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast stwierdził, że wyżej wymieniona decyzja z dnia [...] sierpnia 2000 r. została wydana z naruszeniem prawa proceduralnego, jednak nie uchylił jej, ponieważ w wynik wznowienia postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej.
Decyzją z dnia [...] lutego 2002 r., nr [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast utrzymał w mocy wyżej wymienioną decyzję z dnia [...] sierpnia 2001 r.
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 3 grudnia 2003 r., sygn. akt I SA 777/02, uchylił powyższą decyzję z dnia [...] lutego 2002 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] sierpnia 2001 r.
W uzasadnieniu wyroku Sądu wskazano, iż organ centralny w wyżej wskazanym postanowieniu o wznowieniu postępowania z dnia [...] czerwca 2001 r. błędnie przyjął podstawę uzasadniającą wznowienie postępowania - art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa może bowiem nastąpić w przypadku, gdy ujawnione zostaną istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody. Natomiast sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie - śmierć pełnomocnika - mogła zostać potraktowana jako przesłanka wznowienia określona w art. 145 § 1 pkt 4 kpa, tj. strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Jednakże wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa może, zgodnie z art. 147 kpa, nastąpić tylko na wniosek strony, zaś w niniejszej sprawie postępowanie zostało wznowione z urzędu.
Mając na uwadze wytyczne Sądu zawarte w wyżej wskazanym wyroku z dnia 3 grudnia 2003 r. Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] lipca 2004 r., nr [...] umorzył postępowanie wznowione postanowieniem Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] czerwca 2001 r.
W skardze na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] listopada 2004 r. A. D. i J. P. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji tego organu z dnia [...] lipca 2004 r.
Z uzasadnienia skargi wynika, że w ocenie skarżących bezpodstawnie organ wznowił postępowanie jednakże umorzenie wznowionego postępowania na podstawie art. 105 kpa skarżący uznają za wadliwe. Zarzucają również naruszenie art. 107 § 3 kpa przez całkowite pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej, ustosunkowania się do wszystkich postawionych tym decyzjom zarzutów, co w ocenie skarżących, uniemożliwia ich sądową kontrolę.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna.
Postępowanie administracyjne zakończone decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast było prowadzone na skutek wznowienia postępowania zakończonego decyzją tegoż organu z dnia [...] sierpnia 2000 r. Wznowienie tego postępowania nastąpiło z urzędu, a jako podstawę wznowienia organ powołał art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 grudnia 2003 r., sygn. akt I SA 777/02, uchylił obie decyzje zapadłe w wyniku wznowienia postępowania nadzorczego uznając, że wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa było błędne.
W art. 99 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zostało przyjęte uregulowanie, że ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego, wydanym przed dniem 1 stycznia 2004 r., wiąże w sprawie wojewódzki sąd administracyjny oraz organ, którego działanie lub bezczynność były przedmiotem zaskarżenia.
Wobec takiego stanu normatywnego nie ulega wątpliwości, że zarówno organ jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny, są związane oceną prawną wyrażoną w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2003 r. Ponieważ Sąd ten wyraził, w powołanym wyroku, ocenę prawną co do bezzasadności wznowienia z urzędu postępowania nadzorczego na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, to postępowanie to, jako bezprzedmiotowe, słusznie organ umorzył na podstawie art. 105 § 1 kpa. Skoro postępowanie to nie może być prowadzone wobec tego, że nie występuje przesłanka wznowienia określona w art. 145 § 1 pkt 5 kpa i organ w ogóle nie powinien z urzędu takiego postępowania wszczynać, to jedynym sposobem zakończenia takiego postępowania jest jego umorzenie. Z resztą skarżący, chociaż z innych powodów, ale również uznają bezzasadność tego wznowienia postępowania.
Ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa, to zarzuty skargi należy uznać za nieuzasadnione.
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.