Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2005 roku numer [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję z [...] września 2004 roku numer [...] Starosty W. o umorzeniu postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za działkę położoną w W. przy ulicy [...] i oznaczoną numerem [...].
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ administracji publicznej podniósł, że ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 1983 roku numer [...] Naczelnik Miasta i Gminy W., działając na podstawie art.10 ust.1 ustawy z dnia 6 lipca 1972 roku o terenach budownictwa jednorodzinnego i zagrodowego oraz o podziale nieruchomości w miastach i osiedlach (Dz. U. 27/72, poz.192) orzekł o ustaleniu odszkodowania w kwocie [...] złotych na rzecz spadkobierców W. K. za zabudowaną nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], oznaczoną jako działka numer [...], która to nieruchomość przeszła na własność Skarbu Państwa na podstawie art.5 ust.2 w/w ustawy.
Postanowieniem z dnia [...] października 1984 roku wydanym w sprawie sygnatura akt [...] Ns [...] Sąd rejonowy w W. zezwolił Urzędowi Miasta i Gminy w W. - Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami na wpłacenie do depozytu sądowego kwoty [...] złote należnej spadkobiercom W. K. z tytułu odszkodowania.
Postanowieniem z dnia [...] października 1980 roku wydanym w sprawie sygnatura akt [...] Ns [...] Sąd rejonowy w W. zezwolił Zarządowi Gospodarki Terenami przy Urzędzie Miasta i Gminy w W. na wpłacenie do depozytu sądowego kwoty [...] złotych na rzecz właścicieli nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...], a przejętej na własność Skarbu Państwa.
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 1985 roku wydanym w sprawie sygnatura akt [...] Ns [...] Sąd rejonowy w W. stwierdził, że spadek po W. K. zmarłym dnia [...] maja 1982 roku w W. na podstawie testamentu nabyła w całości żona M. K..
Postanowieniem z dnia [...] grudnia 1997 roku wydanym w sprawie sygnatura akt [...] Ns [...] Sąd Rejonowy W. stwierdził, że spadek po M. K. zmarłej [...] kwietnia 1997 roku nabył w całości brat J. K..
W dniu 29 kwietnia 2004 roku pełnomocnik J. K., córka Z. M. wystąpiła z wnioskiem o ustalenie i wypłatę odszkodowania za nieruchomość położoną w W. i oznaczoną jako działka numer [...].
Decyzją z dnia [...] września 2004 roku numer [...] Starosta W. umorzył postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za działkę numer [...] położoną w W. przy ulicy [...].
Decyzją z dnia [...] stycznia 2005 roku numer [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] września 2004 roku numer [...] Starosty [...].
Na decyzję z dnia [...] stycznia 2005 roku numer [...] Wojewody [...] skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł J. K.. Skarżący domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, to jest art.7 k.p.a., art.77 k.p.a. i art.127 k.p.a. poprzez pozbawienie strony możliwości odwołania się do II instancji oraz zarzut naruszenia przepisów art. 215 ustawy z 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami, a także zarzut naruszenia art.64 Konstytucji R.P., a także art.17 ust.1 ochrony praw człowieka i podstawowych wolności europejskiej Konwencji Genewskiej z 28 lipca 1951 roku.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie jest zasadna i podlega oddaleniu.
Na wstępie należy stwierdzić, że stosownie do treści art.13 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270) wojewódzkie sądy administracyjne są powołane do rozpoznawania wszystkich spraw sądowoadministracyjnych z wyjątkiem tych spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego, a właściwym miejscowo do rozpoznania w/w spraw jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.
Ponadto podkreślić należy, że ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. W tym miejscu należy także podkreślić, że stosownie do treści art.134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami oraz wnioskami skargi a także powołaną podstawą prawną. Oczywiście Sąd nie może orzec na niekorzyść skarżącego chyba, że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji art.134 § 2 w/w ustawy.
Poza sporem pozostaje okoliczność, że w dacie podejmowania zaskarżonej decyzji w obrocie prawnym pozostawała ostateczna decyzja administracyjna z [...] grudnia 1983 roku numer [...] Naczelnika Miasta i Gminy W., mocą której organ administracji publicznej ustalił odszkodowanie za przejętą na własność przez Skarb Państwa zabudowaną nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], oznaczoną jako działka numer [...]. Również poza sporem pozostaje okoliczność, że prawomocnym postanowieniem z dnia [...] października 1984 roku wydanym w sprawie sygnatura akt [...] Ns [...] Sąd Rejonowy w W. zezwolił Urzędowi Miasta i Gminy w W. - Wydział Geodezji i Gospodarki Gruntami, na wpłacenie do depozytu sądowego kwoty [...] złote należnej spadkobiercom W. K. z tytułu odszkodowania. Okoliczność zezwolenia na wpłacenie sumy ustalonego odszkodowania do depozytu sądowego, stanowi o wykonaniu zobowiązania pieniężnego.
Jednocześnie fakt pozostawania w obrocie prawnym ostatecznej decyzji ustalającej odszkodowanie czyni bezprzedmiotowym postępowanie o ponowne ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], oznaczoną numerem [...].
W tym stanie rzeczy zasadnie organ administracji publicznej uznał, że postępowanie administracyjne o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ulicy [...], oznaczoną numerem [...] należy w oparciu o przepis art.105 § 1 k.p.a. umorzyć, jako postępowanie bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270) orzekł, jak w sentencji wyroku.