Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 lutego 2024 r. wniesionym za pośrednictwem komunikacji elektronicznej (e-PUAP), [...] S.A. w Warszawie (dalej jako: "skarżąca"), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia 14 grudnia 2023 r. znak: KKU – 86/23, w przedmiocie nabycia prawa własności nieruchomości przez gminę.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 kwietnia 2024 r. wezwano do usunięcia braków fiskalnych skargi poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 200 złotych (k. 51), jak również zarządzeniem z dnia 19 marca 2024 r. wezwano do złożenia oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi w terminie 7 dni, od daty doręczenia zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu oraz wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi, pod rygorem jej odrzucenia (k. 53). Przesyłka zawierająca ww. wezwania została skutecznie doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 kwietnia 2024 r. (k. 55). Zarówno brak formalny skargi, jak i fiskalny, co wynika z rejestru opłat sądowych (adnotacja k. 51), nie został uzupełniony we wskazanym terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) dalej jako: "ppsa"], sąd odrzuca skargę której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Zgodnie natomiast z treścią art. 230 § 1 ppsa, od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stały lub stosunkowy. Pismem takim jest między innymi skarga. Na podstawie art. 220 § 1 ppsa Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata sądowa. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 ppsa).
Z analizy akt sądowych wynika, iż zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz braku fiskalnego, zawierały prawidłowe pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostały doręczone, jak wynika z urzędowego poświadczenia doręczenia, pełnomocnikowi skarżącej, w dniu 15 kwietnia 2024 r. (k. 55). Zatem zarówno termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, jak i uzupełnienie braku formalnego skargi, w zakresie przedłożenia oryginału pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi, upłynął bezskutecznie w dniu 22 kwietnia 2024 r. i do dnia dzisiejszego braki te nie zostały uzupełnione. Wspomnieć należy, iż co prawda pełnomocnik skarżącej wnosząc przedmiotową skargę do sądu za pośrednictwem komunikacji elektronicznej (e-PUAP), załączył pełnomocnictwo procesowe upoważniające go do działania w imieniu skarżącej, to jednakże załącznik ten nie został w sposób prawidłowy podpisany (tj. kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym).
Zgodnie bowiem z treścią art. 46 § 1 ust. 2a i 2b ppsa, gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasada ta dotyczy również załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego. Podkreślił to również Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale 7 sędziów z 6 grudnia 2021 r., sygn. akt I FPS 2/21 (Lex 3274617), iż skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.
W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa w zw. z art. 220 § 1 i § 3 ppsa, postanowił jak w sentencji.