Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] stycznia 2005 roku numer [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2004 roku numer [...] Wojewody [...] stwierdzającą nabycie przez Gminę W. z mocy prawa, z dniem 1 stycznia 1999 roku prawa własności gruntu zajętego pod ulicę [...] w W., stanowiącego część działki oznaczonej numerem [...] o powierzchni [...] m², dla której to nieruchomości w Sądzie Rejonowym dla [...] jest urządzony zbiór dokumentów [...].
Z materiału dokumentacyjnego zgromadzonego w aktach sprawy wynika, że dla niezabudowanej nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...], oznaczonej jako działka gruntu numerem [...] o powierzchni [...] w Sądzie Rejonowym dla [...] był urządzony zbiór dokumentów [...], w którym jako współwłaściciele tej nieruchomości, na prawach wspólności ustawowej, wpisani byli W. F. i H.F.
Aktem notarialnym z dnia [...] maja 2000 roku repertorium A Nr. [...] współwłaściciele całej nieruchomości objętej treścią zbioru dokumentów [...], Z. D. i T. S. sprzedali całe swoje udziały do zabudowanej nieruchomości położonej w W. przy ulicy [...], oznaczonej jako działka numer [...] o powierzchni [...] m² A. Z. Po rozpoznaniu wniosku Z. D., decyzją z dnia [...] czerwca 2004 roku numer [...]Wojewoda [...], działając na podstawie art.73 ust.1 ustawy z dnia 13 października 1998 roku-Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. 133, poz.872 ze zmianami), stwierdził nabycie przez Gminę W. z mocy prawa z dniem [...] stycznia 1999 roku prawa własności gruntu zajętego pod ulicę [...] w W., oznaczonego jako część działki numer [...] o powierzchni [...] m², dla której to nieruchomości w Sądzie Rejonowym dla [...] urządzony jest zbiór dokumentów [...].
Decyzją z dnia [...] stycznia 2005 roku numer [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję z [...] czerwca 2004 roku numer [...] Wojewody [...].
Na decyzję z dnia [...] stycznia 2005 roku numer [...] Ministra Infrastruktury skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła Gmina W.. Strona skarżąca domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji podniosła, że skoro w ewidencji gruntów i budynków nie jest wyodrębniona nieruchomość oznaczona numerem "[...]" to tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że decyzja organu I instancji i utrzymująca ją w mocy decyzja organu odwoławczego mogą stanowić podstawę do założenia księgi wieczystej dla nieruchomości wskazanej w treści zaskarżonej decyzji. Ponadto strona skarżąca wskazała, że w niniejszej sprawie zachodzi konieczność określenia granic nieruchomości zajętej pod drogę publiczną.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest o tyle zasadna, że skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W szczególności należy podkreślić, że postępowanie administracyjne zakończone wydaniem zaskarżonej decyzji, zostało wszczęte i toczyło się w oparciu przepis art.73 ustawy z 13 października 1998 roku- Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. 133/98, poz.872 ze zmianami). Stosownie do treści art.73 ust.1 powołanej wyżej ustawy nieruchomości pozostające w dniu 31 grudnia 1998 roku we władaniu Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego, nie stanowiące ich własności, a zajęte pod drogi publiczne, z dniem 1 stycznia 1999 roku stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub właściwych jednostek samorządu terytorialnego za odszkodowaniem. Oznacza to, że nabycie prawa własności następuje z mocy prawa w dacie wskazanej w treści tegoż przepisu, a decyzja administracyjna, o której mowa w/w przepisie prawa stanowi wyłączny dowód nabycia własności nieruchomości i podmiot powołujący się na powstanie skutku prawnego w postaci przejścia prawa własności nieruchomości ma obowiązek wylegitymowania się ostateczną decyzją administracyjną.
Nadto przepis art.73 ust.1 w/w ustawy wskazuje, że nabycie prawa własności nieruchomości następuje za odszkodowaniem. Skoro przejście prawa własności następuje ex lege z dniem 1 stycznia 1999 roku, to tym samym odszkodowanie winno być ustalone na rzecz właścicieli nieruchomości.
Z treści zaświadczenia Sądu Rejonowego dla [...] w Warszawie z [...] marca 2000 roku wynika, że współwłaścicielami na prawach małżeńskiej wspólności ustawowej, nieruchomości położonej W. przy ulicy [...], dla której był urządzony zbiór dokumentów [...], byli W. F. i H. F. Natomiast z treści aktu notarialnego z [...] maja 2000 roku repertorium A Nr.[...] wynika, że w oparciu o prawomocne postanowienia Sądu Rejonowego w W. z dnia [...] stycznia 1995 roku-sygnatura akt [...] o stwierdzeniu nabycia spadku po H. F. oraz postanowienia z [...] lutego 2000 roku-sygnatura akt [...] o stwierdzeniu nabycia spadku po W. F., współwłaścicielami nieruchomości położonej w W. i objętej treścią zbioru dokumentów [...] stali się Z. D. w ¾ częściach i T. S. w ¼ części.
Jednocześnie wskazanym wyżej aktem notarialnym Z. D. i T. S. sprzedali całe swoje udziały we współwłasności opisanej wyżej nieruchomości A. Z.. Z akt sprawy wynika, że decyzja organu I instancji była doręczana także T. S.. W aktach sprawy znajduje się kserokopia dowodu doręczenia z adnotacją, że adresat zmarł. Oznacza to, że decyzja organu I instancji nie została skutecznie doręczona stronie postępowania administracyjnego prowadzonego w trybie art.73 ust.1 w/w ustawy. Mimo tych okoliczności organ odwoławczy rozpoznał odwołanie i także przesłał zaskarżoną decyzję T. S.. W aktach sprawy znajduje się dowód doręczenia decyzji organu odwoławczego z podpisem "G. S. -żona". Z odpisu skróconego aktu zgonu, wydanego przez Urząd Stanu Cywilnego w D., w dniu [...] stycznia 2006 roku, znajdującego się w aktach sądowych wynika, że T. S. zmarł [...] marca 2001 roku.
Tym samym w dacie wydawania decyzji zarówno przez Wojewodę [...] jak i przez Ministra Infrastruktury jedna ze stron postępowania administracyjnego nie żyła. Obowiązkiem organu administracji publicznej jest ustalenie i prowadzenie postępowania administracyjnego z udziałem wszystkich osób i podmiotów, którym w tym postępowaniu przysługuje przymiot strony w rozumieniu art.28 k.p.a. Zgodnie z treścią art.145 § 1 pkt.4 k.p.a., okoliczność, że strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym stanowi przesłankę do wznowienia tegoż postępowania.
Stwierdzone uchybienia w postępowaniu administracyjnym stanowią podstawę do uchylenia zarówno zaskarżonej decyzji jak i decyzji wydanej przez organ I instancji.
Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art.145 § 1 pkt.1 lit.b i art.152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz.1270 ze zmianami) orzekł, jak w sentencji wyroku.