Uzasadnienie
Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska w W. decyzją z dnia [...] września 2004 r., nr [...], utrzymała w mocy orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] września 2004 r., nr [...] w sprawie uznania M. M. za niezdolnego do zawodowej służby wojskowej – kategoria [...], w części dotyczącej kategorii zdrowia, zaś uchyliła w części dotyczącej rozpoznania i ustaliła nowe.
W ustalonym przez organ odwoławczy rozpoznaniu wskazano:
- 1. [...],
- 2. [...],
- 3. [...],
- 4. [...].
Organ ustalił również, że powyższe schorzenia pozostają bez związku ze służbą wojskową, a schorzenie ujęte w pkt 1 i 2 powodują niezdolność do zawodowej służby wojskowej. Jako podstawę prawną orzeczenia organ odwoławczy powołał art. 138 § 1 pkt 2 kpa i § 32 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 133, poz. 1422).
W skardze na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. M. M. wniósł o zmianę zaskarżonego orzeczenia powołując się na to, że w marcu 2003 r. otrzymał kategorię zdrowia A od komisji poborowej w zasadniczej służbie wojskowej.
W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska wniosła o odrzucenie skargi i podtrzymała stanowisko wyrażone w zaskarżonym orzeczeniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest bezzasadna.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Z tego względu Sąd rozpoznając skargę M. M. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w W. władny jest tylko do zbadania jej zgodności z prawem i dokonując tej kontroli stwierdza, że zaskarżone orzeczenie jest zgodne z prawem.
Szczegółowe przepisy dotyczące zdolności do zawodowej służby wojskowej określa rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r. w sprawie orzekania o zdolności do zawodowej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 133, poz. 1422), wydane z upoważnienia ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. Nr 179, poz. 1750 ze zm.), zawartego w jej art. 5 ust. 8 i 9. Rozporządzenie to ma zastosowanie zarówno do żołnierzy zawodowych jak i w stosunku do osób ubiegających się o powołanie do zawodowej służby wojskowej - a więc i do skarżącego M. M. w zakresie orzekania o jego zdolności do zawodowej służby wojskowej.
Zgodnie z § 16 rozporządzenia orzekając o zdolności do zawodowej służby wojskowej, wojskowe komisja lekarskie zaliczają jednocześnie daną osoby do jednej z kategorii zdolności do takiej służby według wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do takiej służby, który stanowi załącznik nr 2 do rozporządzenia.
Zgodnie z kolei z tym załącznikiem nr 2 do rozporządzenia, spośród wymienionych w nim chorób i ułomności, Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska rozpoznała u skarżącego [...] - ujęte w § [...] załącznika oraz [...] wyszczególniony w § [...] tego załącznika. Przy czym, ze szczegółowych objaśnień zawartych w załączniku wynika, że dla rozpoznania schorzenia ujętego w § [...] wykazu wymagane jest potwierdzenie badaniem [...]. Takie badanie u skarżącego, jak wynika z akt administracyjnych, było wykonywane zarówno w toku postępowania przed Terenową Wojskową Komisją Lekarską jak i przed Rejonową Wojskową Komisją Lekarską i to kilkakrotnie, co potwierdzają wyniki tych badań: z dnia 27 września 2004 r., 21 września 2004 r., 30 sierpnia 2004 r., a także wynik późniejszego badania z dnia 4 października 2004 r. Wszystkie te wyniki potwierdzają u skarżącego [...].
Zgodnie zaś z załącznikiem nr 2 do rozporządzenia z dnia 10 maja 2004 r. wystąpienie tej nieprawidłowości organizmu kwalifikuje badaną osobę jako niezdolną do zawodowej służby wojskowej, co odnosi się także do skarżącego i co zostało stwierdzone w zaskarżonej decyzji. Prawidłowość takiego orzeczenia nie stoi w sprzeczności z orzeczeniem zdolności skarżącego do odbycia zasadniczej służby wojskowej, gdyż ocena przydatności do każdej z tych służb odbywa się według innych kryteriów określonych w innych przepisach prawnych. I tak o zdolności do zawodowej służby wojskowej orzeka się na podstawie powołanego rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 maja 2004 r., zaś o zdolności do zasadniczej służby wojskowej organy orzekają na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004 r. (Dz. U. Nr 151, poz. 1595).
Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.