Uzasadnienie
Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 listopada 1994 r., sygn. akt II SA 1258/94, oddalił skargę A. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z 14 lipca 1994 r., nr GZU.rn.051/625-1427/91, w przedmiocie przejęcia na rzecz Państwa nieruchomości rolnej.
Skargą z 11 lutego 2020 r., uzupełnioną pismem z 21 lutego 2020 r., A. G. wystąpił o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym postanowieniem z 11 marca 2020 r. sygn. akt I SA/Wa 362/20 odrzucił skargę A. G. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 1994r., sygn.. akt II SA 1258/94.
A. G. pismem z 31 grudnia 2022 r. złożył kolejną skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 11 marca 2020 r. sygn. akt
I SA/Wa 362/20.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 285 § 1 p.p.s.a. niedopuszczalne jest dalsze wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem wydanym na skutek skargi o wznowienie postępowania. Przepis ten stanowi wyraz zasady stabilności orzecznictwa w wymiarze prawomocności orzeczeń i jako taki powinien być wykładany ściśle, a wynikająca z niego zasada – chroniona. Jedyne wyjątki przewidziane zostały w art. 285 § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skarga o wznowienie postępowania została oparta na podstawie wznowienia określonej w art. 272 § 1 p.p.s.a., tj. gdy, Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, a także na podstawie art. 273 § 3 p.p.s.a., tj. gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską.
W świetle art. 285 § 1 p.p.s.a. uprawomocnienie się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie wznowienia postępowania powoduje niedopuszczalność jego ponownego wznowienia, niezależnie od podstaw uzasadniających ponowne wznowienie, z zastrzeżeniem wyjątków określonych w art. 285 § 2 p.p.s.a.
Ustawa nie określa przy tym rodzaju orzeczeń, których prawomocność wywołuje skutek w postaci niedopuszczalności złożenia kolejnej skargi o wznowienie postępowania. Orzeczenie wydane na skutek skargi o wznowienie postępowania to każde orzeczenie, zarówno o charakterze merytorycznym, jak i wyłącznie procesowym. Zatem zakaz dalszego wznowienia dotyczy nie tylko prawomocnych orzeczeń wydanych co do istoty sprawy, ale również orzeczeń, które kończą postępowanie z innych przyczyn, bowiem przepis ten nie ustanawia żadnych ograniczeń w tym względzie. Powyższy pogląd ugruntowany jest w orzecznictwie przedmiotu, wynika z niego, że nie można ponownie wystąpić ze skargą o wznowienie postępowania także w przypadku, gdy poprzednia skarga została odrzucona lub wywołane nią postępowanie zostało umorzone (por. postanowienia NSA: z 24 czerwca 2005 r., sygn. akt OSK 1864/04; z 8 czerwca 2010 r., sygn. akt II FSK 1572/06; z 9 sierpnia 2012 r., sygn. akt II FSK 1190/12).
Jak wynika z przedmiotowej sprawy, skarżący kolejny raz domaga się wznowienia postępowania sądowego o sygn. akt II SA 1258/94, zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 listopada 1994r. r. Zaznaczenia wymaga, że było już prowadzone postępowanie sądowe w sprawie o sygn. akt I SA/Wa 362/20, w przedmiocie wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 21 listopada 1994r. Prawomocnym postanowieniem z dnia 11 marca 2020 r. Sąd odrzucił skargę A. G. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt II SA 1258/94. Oznacza to, iż kolejna skarga o wznowienie postępowania złożona w tej samej sprawie, w której nie powołano przesłanek szczególnych z art. 272 § 1 i 3 p.p.s.a. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.