Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r., nr [...] Rektor Uniwersytetu [...] utrzymał w mocy decyzję Zastępcy Dyrektora Instytutu [...] z dnia [...] października 2004 r. w przedmiocie skreślenia J. R. z listy studentów.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że skreślenie z listy studentów nastąpiło w związku z niezaliczeniem w roku akademickim 2003/2004 [...] przedmiotów, a tym samym [...] roku studiów oraz niezłożeniem w wymaganym terminie podania o jego powtarzanie lub zaliczenie warunkowe. Odnosząc się do podania o [...] organ stwierdził, że nie można udzielić [...] wstecznie, po upływie roku akademickiego.
Na powyższą decyzję J. R. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie podnosząc, że twierdzenie organu o niezaliczeniu [...] przedmiotów nie jest prawdziwe, a powody [...] zostały wyczerpująco udokumentowane.
Rektor Uniwersytetu [...] wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty podniesione w zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia [...] października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił powyższą skargę, wobec tego, iż pomimo wezwania skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi.
W dniu 23 marca 2006 r. J. R. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 października 2005 r., sygn. akt I SA/Wa 1452/05.
W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania skarżący wskazał, iż podstawą prawną odrzucenia skargi był m. in. przepis art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), który wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., został uznany za niezgodny z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wyrokiem z dnia 28 lutego 2006 r. w sprawie P 13/05 Trybunał Konstytucyjny stwierdził niezgodność art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej, w zakresie w jakim ustawa ta ustanawia siedmiodniowy termin przechowywania pisma procesowego i nie wymaga ponawiania zawiadomienia adresata o złożeniu tego pisma. Zatem żądanie wznowienia postępowania, zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2005 r. o odrzuceniu skargi z powodu nie uzupełnienia jej braków formalnych, znajduje uzasadnienie w art. 272 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Skarga o wznowienie postępowania została złożona w terminie przewidzianym w art. 277 tej ustawy.
W wyniku wznowienia postępowania Sąd uchylił postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2005 r. i rozpoznał skargę J. R. na decyzję Rektora Uniwersytetu [...] z dnia [...] czerwca 2005 r.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga zasługuje na uwzględnienie, lecz z innych przyczyn niż te, jakie zawierały jej merytoryczne zarzuty. W postępowaniu sądowoadministracyjnym Sąd nie jest związany granicami skargi, przy czym rozstrzygając sprawę, dokonuje on wyłącznie kontroli zgodności zaskarżonej decyzji z prawem (art. 1 i 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) Kierując się powyższą zasadą, Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał oceny postępowania administracyjnego związanego z wydaniem decyzji przez organy obu instancji.
Obowiązkiem organu drugiej instancji było rozpatrzenie odwołania i wydanie decyzji zgodnie z treścią art. 138 k.p.a. Oznacza to, że Rektor Uniwersytetu [...], oprócz rozważenia zarzutów zawartych w odwołaniu, powinien był z urzędu skontrolować, czy zaskarżona decyzja organu pierwszej instancji nie narusza prawa. Rozpoznając sprawę organ odwoławczy nie dostrzegł, że decyzja Instytutu [...] o skreśleniu J. R. z listy studentów,, została podpisana przez Zastępcę Dyrektora Instytutu [...].
Osobą upoważnioną do wydania decyzji o skreśleniu studenta z listy studentów jest dziekan z mocy art. 148 ustawy o szkolnictwie wyższym z dnia 12 września 1990r. / Dz. U. Nr 65 poz. 385 ze zm./. Wyłączne upoważnienie dla dziekana do podjęcia takiej decyzji wynika także z § 35 regulaminu studiów w Uniwersytecie [...].
J. R. był studentem wydziału [...] toteż tylko dziekan tego wydziału lub osoba przez dziekana upoważniona mogła podjąć decyzję o skreśleniu studenta z listy studentów. W aktach sprawy brak jest takiego upoważnienia dla Zastępcy Dyrektora [...] czego nie zauważył organ rozpoznający odwołanie skarżącego.
Uszedł uwadze Rektora Uniwersytetu [...] także fakt, że decyzja organu pierwszej instancji nie spełnia wymogów decyzji administracyjnej określonych w art. 107 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem decyzja administracyjna powinna zawierać między innymi datę wydania, uzasadnienie faktyczne i prawne, pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie. Decyzja organu pierwszej instancji nie spełnia tych kryteriów.
Decyzja organu pierwszej instancji bez podpisu dziekana, podpisana przez osobę, której upoważnienia do występowania w imieniu dziekana niewskazano, nie spełniająca wymogów określonych w art. 107 k.p.a. narusza prawo. Skoro więc Rektor jako organ odwoławczy, utrzymał w mocy naruszającą prawo decyzję organu pierwszej instancji, to tym samym wydał decyzję również naruszającą prawo.
Rozpoznając ponownie sprawę organy wydadzą decyzję podpisaną przez dziekana wydziału lub osobę przez niego upoważnioną, zawierającą wszystkie wymienione w art. 107 k.p.a. elementy
W tym stanie rzeczy uznając, że naruszenie przepisów postępowania mogło mieć wpływ na wynik sprawy, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.