Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. decyzją z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Rady Miejskiej w R. przez Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] którą przyznano M. S. zasiłek celowy specjalny na dofinansowanie zakupu żywności w kwocie [...] zł, zakupu leków w kwocie [...] zł i środków czystości w kwocie [...] zł oraz odmówiono przyznania zasiłku celowego specjalnego na zakup [...].
W motywach rozstrzygnięcia Kolegium podało, że M. S. w dniu 22 marca 2004 r. dokonał ustnie zgłoszenia do protokółu w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej w R. wnosząc o przyznanie pomocy społecznej na wymienione wyżej cele.
M. S. jest osobą schorowaną, posiadającą orzeczenie o [...] stopniu niepełnosprawności, korzysta stale ze świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. w postaci zasiłku stałego wyrównawczego, dodatku mieszkaniowego, nieodpłatnych obiadów a także zasiłków celowych. Ustalony z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku o pomoc tj. z lutego 2004 r. dochód podopiecznego wynosił [...] zł i przekroczył kryterium dochodowe wynoszące dla osoby samotnie gospodarującej kwotę 461 zł.
Uwzględniając powyższe okoliczności organ I instancji przyznał M. S. decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r. zasiłek celowy specjalny na dofinansowanie zakupu żywności w kwocie [...] zł, zakupu leków w kwocie [...] zł i środków czystości w kwocie [...] zł oraz odmówił przyznania zasiłku celowego specjalnego na zakup [...] na podstawie art. 31a ustawy o pomocy społecznej z dnia 29 listopada 1990 r. (Dz.U. z 1998 r. Nr 64, poz. 414 ze zm.).
W odwołaniu od tej decyzji M. S. zarzucił pracownikom Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. niewłaściwe traktowanie swojej osoby i nieudzielanie pomocy w wysokości wystarczającej do zaspokojenie jego potrzeb.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. w całości podzieliło stanowisko organu I instancji, uznając, iż pomoc została przyznana stosownie do sytuacji osoby ubiegającej się o pomoc oraz możliwości finansowych ośrodka pomocy. Oceny stanu faktycznego i stanu prawnego w sprawie organ odwoławczy dokonał w oparciu o przepisy obowiązującej od dnia 1 maja 2004 r. ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. Nr 64, poz. 593).
Jak bowiem stwierdził, organ odwoławczy rozstrzygając sprawę jest zobowiązany uwzględnić zmiany stanu prawnego, które zaistniały po dniu wydania decyzji przez organ I instancji, zaś zgodnie z art. 150 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. – do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie ustawy stosuje się przepisy niniejszej ustawy.
Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. złożył M. S. wnosząc o jej uchylenie. Zarówno z treści skargi jak i kolejnych pism przesłanych do Sądu w uzupełnieniu swej skargi wynika, że skarżący nie zgadza się z wysokością udzielonego świadczenia jak również sposobem traktowania jego osoby przez pracowników Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko reprezentowane dotychczas w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega uwzględnieniu, jednakże z innych przyczyn niż podniesione przez skarżącego.
Pozostaje bezspornym, że w dacie rozpatrywania odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. nastąpiła zmiana stanu prawnego w sprawie polegająca na wejściu w życie z dniem 1 maja 2004 r. przepisów nowej ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 64, poz. 593).
Słuszne jest zatem stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. wyrażone w treści zaskarżonej decyzji odnoszące się do obowiązku uwzględniania przez organ odwoławczy jako organ o charakterze reformacyjnym, zmiany stanu faktycznego i prawnego, które nastąpiły po wydaniu decyzji przez organ I instancji.
Istniejący w nowej regulacji przepis przejściowy zawarty w art. 150 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. stanowiłby podstawę do orzekania w niniejszej sprawie gdyby nie treść art. 149 ust. 1, stosownie do dyspozycji którego, z dniem wejścia w życie ustawy wygasają decyzje wydane na podstawie ustawy z dnia 29 listopada 1990r. o pomocy społecznej, z pewnymi wymienionymi w tym przepisie wyjątkami. Należy podkreślić, iż przepis art. 149 ust. 1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. ma charakter przepisu materialnoprawnego.
Analiza przepisów i wydanych w oparciu o te przepisy decyzji administracyjnych w zakresie wyjątków przewidzianych w art. 149 ust. 1 cyt. ustawy prowadzi do wniosku, że decyzje, których przedmiotem był specjalny zasiłek celowy wygasły z dniem 1 maja 2004 r.. Skoro tak, to Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R., oceniało w dniu [...] czerwca 2004 r. decyzję administracyjną (dotyczącą kwestii specjalnego zasiłku celowego), która wygasła czyli taką, która z dniem 1 maja 2004r. przestała wywoływać skutki prawne.
Merytoryczna ocena w postępowaniu odwoławczym nieostatecznej decyzji administracyjnej, która wygasła i nie wywołuje jak również nie może wywoływać skutków prawnych w niej przewidzianych stanowi naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, w związku z tym zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. musi ulec uchyleniu.
Z podniesionych wyżej względów orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c", art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).