Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 17 maja 2017 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem i utrzymuje się z emerytur o łącznej wysokości [...] zł netto miesięcznie.
W uzasadnieniu wniosku wnioskodawczyni podała, że oboje z mężem są starszymi ([...] i [...] lat), schorowanymi ludźmi. Wnioskodawczyni wskazała, że oprócz pokoju z kuchnią o powierzchni [...] m ², który wraz z mężem ma do dyspozycji na podstawie umowy dożywocia, nie posiada innych nieruchomości, zasobów pieniężnych, wierzytelności, czy przedmiotów wartościowych. Zaznaczyła, że ponosi stałe wydatki miesięczne tytułem kosztów leczenia, wyżywienia oraz zakupu opału, na które z trudem wystarcza z uzyskiwanego dochodu.
Z akt administracyjnych sprawy, a w szczególności z zaskarżonej decyzji SKO w [...] z dnia [...] marca 2017 r. wynika, że wnioskodawczyni wraz z mężem mieszka w budynku wolnostojącym, gdzie zajmują dwa pomieszczenia, tj. pokój i kuchnię. W tym samym budynku zamieszkuje syn wnioskodawczyni wspólnie z córką, jednak prowadzą oni oddzielne gospodarstwo domowe. Z kwestionariusza rodzinnego wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu [...] października 2016 r. wynika, że wnioskodawczyni ponosi stałe wydatki tytułem opłat za energię elektryczną w wysokości [...] zł, gaz w wysokości [...] zł oraz na leczenie i zakup leków w wysokości [...] zł. Łącznie miesięczne wydatki wnioskodawczyni wynoszą ok. [...] zł. Pozostała kwotę wnioskodawczyni wraz z mężem przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz.718 t.j.) zwanej dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.
Zgodnie z art. 245 § 1 - 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1 i 2).
Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wnioskodawczyni wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Dochód uzyskiwany przez wnioskodawczynię i jej męża jest w całości przeznaczany na bieżące wydatki związane z utrzymaniem, leczeniem oraz stałe opłaty. Uznano, że wnioskodawczyni z uzyskiwanego dochodu przy uwzględnieniu ponoszonych wydatków stałych nie jest w stanie bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.
Jednocześnie ze względu na ustawowe zwolnienie wnioskodawczyni, na podstawie art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a., od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych zbędne stało się rozpoznawanie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Stosownie do treści art. 239 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej (a taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie) nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych.
Zgodnie z art. 249 a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu, umorzono postępowanie w zakresie wniosku wnioskodawczyni o zwolnienie od kosztów sądowych.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249 a i art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.