Uzasadnienie
Decyzją z [...] października 2021 r. nr [...] Wojewoda [...] (dalej jako organ I instancji) odmówił A. G. potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez K. C. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
Decyzją z [...] grudnia 2021 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji (dalej jako organ II instancji) działając na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 735, dalej jako kpa) uchylił powyższą decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Pismem nadanym w placówce pocztowej 18 stycznia 2022 r. A. G. (dalej jako skarżąca) złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie sprzeciw od decyzji organu II instancji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej jako ppsa) od decyzji wydanej w trybie art. 138 § 2 kpa nie przysługuje skarga, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Jak wynika z art. 64c § 1 powołanej ustawy, sprzeciw wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji.
W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej 29 grudnia 2021 r. i zawierała błędne pouczenie o prawie do wniesienia skargi w terminie 30 dni. Termin na złożenie sprzeciwu upływał 12 stycznia 2022 r., jednak z uwagi na błędne pouczenie zawarte w zaskarżonej decyzji Sąd uznał, że skarżąca nie może ponosić konsekwencji zastosowania się do takiego pouczenia, a złożenie sprzeciwu w terminie wskazanym przez organ oznacza wniesienie go w terminie.
Pomimo tego sprzeciw podlega odrzuceniu z uwagi na nieuiszczenie wpisu w zakreślonym przez Sąd terminie. Pismem z 7 kwietnia wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu od sprzeciwu w kwocie 100 złotych, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia sprzeciwu. Powyższe wezwanie zostało doręczone 13 kwietnia 2022 r. Termin na uiszczenie wpisu upływał z dniem 20 kwietnia 2022 r. Skarżąca uiściła wpis 21 kwietnia 2022 r., a zatem z uchybieniem terminu.
Zgodnie z art. 220 § 3 ppsa ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz.U. z 2022 r., poz. 239 dalej jako ppsa) sąd odrzuca skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis. Poprzez odesłanie z art. 64b § 1 ppsa powyższy przepis ma zastosowanie także do sprzeciwu. Dlatego orzeczono jak w pkt 1 postanowienia. Zwrot uiszczonego wpisu w pkt 2 postanowienia nastąpił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.