Uzasadnienie
A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na działanie Polskiej Agencji Prasowej S.A. z siedzibą w Warszawie w przedmiocie pobierania środków od producenta szczepionek na walkę z ich krytykami.
Skarżący wskazał, że Polska Agencja Prasowa S.A. z siedzibą w Warszawie jest jego konkurencją na rynku agencji prasowych i "pobierała pieniądze od producenta terapii genowych typu mRNA, które marketyzowano na rynku jako szczepionki, aby tłumić, nękać, trollować i hejtować krytyków zarzucając im rozpowszechnianie nieprawdy". Zarzucił, że "Agencja nie przekazała pozwu w tej sprawie do WSA, a dane o sponsoringu ukryła dopiero gdy o ludobójczym oszustwie stało się głośno". Wniósł o "unieważnienie decyzji pozwanego o przyjęciu oferty sponsoringu od producenta terapii genowych mRNA (informację o tym najpierw zamieścił na swojej witrynie Fakehunter.pap.pl a potem ją usunął bez podania przyczyn)." oraz o nakazanie pozwanemu zwrotu kwot pobranych od producentów.
W odpowiedzi na skargę Polska Agencja Prasowa S.A. z siedzibą w Warszawie wniosła o jej odrzucenie ze względu na bezpodstawność. Wskazała, że nigdy nie pobierała żadnych pieniędzy od producenta terapii genowych typu mRNA ani nie przyjęła oferty sponsoringu od ww. producenta. Podkreśliła, że skarżący nie wskazuje w treści skargi nazwy owego producenta tak więc trudno jest bardziej szczegółowo ustosunkować się do jego twierdzeń. Polska Agencja Prasowa S.A. z siedzibą w Warszawie zaznaczyła, iż nigdy nie otrzymała od skarżącego pisma, które można by zakwalifikować jako skargę na decyzję administracyjną czy inne rozstrzygnięcie podlegające kontroli WSA.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu.
Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi.
Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.
W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy o Krajowej Administracji Skarbowej oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a oraz 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.)
Przechodząc na grunt rozpoznawanej sprawy należy wskazać, że przedmiotem skargi nie jest decyzja, postanowienie, czy inny akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Jak wynika z treści skargi intencją skarżącego było poddanie kontroli sądu czynności Polskiej Agencji Prasowej S.A. z siedzibą w Warszawie w sprawie dotyczącej działań reklamowania na rynku szczepionki typu mRNA oraz przyjęcia pieniędzy od producenta terapii genowych typu mRNA a także zarzucania rozpowszechniania nieprawdy krytykom szczepionki. Dodatkowo zauważyć należy, że Polska Agencja Prasowa S.A. z siedzibą w Warszawie, która jest spółką Skarbu Państwa, nie jest uprawniona w zakresie dotyczącym niniejszej sprawy do wydawania orzeczeń bądź innych aktów lub dokonania czynności wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie jest organem administracji publicznej, zatem skierowanie do sądu administracyjnego skargi na czynności czy działania Polskiej Agencji Prasowej S.A. z siedzibą w Warszawie, tj. podmiotu, który nie jest organem administracji publicznej, jest niedopuszczalne.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji