Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 marca 2012 r. G. S. i W. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] lutego 2012r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2011 r. nr [...] odmawiające wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Ministra Budownictwa z [...] września 2006 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w [...] o wywłaszczeniu na rzecz Skarbu państwa nieruchomości położonej we wsi K., gmina L., oznaczonej jako działki nr [...], nr [...],[...], nr [...],[...],[...],[...] z przeznaczeniem pod budowę [...] oraz o ustaleniu odszkodowania z tytułu wywłaszczenia.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.
Pismem z dnia 20 kwietnia 2012 r. Minister Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej, przekazał do Sądu pismo skarżących z dnia 16 kwietnia 2012 r. cofające skargę.
Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, powoływana dalej jako "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby cofnięcie skargi niedopuszczalnym.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.