Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 6

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawiez 4 sierpnia 2011 r., sygn. akt I SA/Wa 655/11

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Skład
Sędzia WSA Agnieszka Miernik przewodniczący
WSA Dariusz Chaciński WSA
Joanna Skiba sprawozdawca
specjalista Jolanta Dominiak protokolant
Rozpoznanie
na rozprawie w dniu 4 sierpnia 2011 r.
Sprawa
sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [..] stycznia 2011 r. nr [..] w przedmiocie uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania

Sentencja

  1. 1. uchyla zaskarżone postanowienie;
  2. 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu;
  3. 3. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz T. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] Minister Infrastruktury po rozpatrzeniu zażalenia T. B. na postanowienie nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r., oddalające zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego wystawionego przez Wojewodę [...] w dniu [...] lipca 2010 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie w przedmiocie rozpatrzenia zarzutów.

W uzasadnieniu organ przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy:

Decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] ustalającą lokalizacje drogi krajowej. Ww. decyzja zostało opatrzona rygorem natychmiastowej wykonalności.

Upomnieniem z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Wojewoda [...] wezwał T. B. do dobrowolnego wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r.

W związku z niewykonaniem obowiązku wynikającego z decyzji nr [...] z dnia [...] stycznia 2009 r. Wojewoda [...] wystawił w dniu [...] lipca 2010 r. tytuł wykonawczy nr[...]. Jednocześnie postanowieniom z dnia [...] lipca 2010 r. Wojewoda [...] wezwał T. B. do wykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego.

Pismem z dnia 26 lipca 2007 r. (wniesionym osobiście do [...] Urzędu Wojewódzkiego w X. w dniu 27 lipca 2010 r.) T. B. wniosła zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] lipca 2010 r.

Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. Wojewoda [...] oddalił zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji na podstawie ww. tytułu wykonawczego.

Rozpoznając zażalenie na powyższe postanowienie Minister Infrastruktury wskazał, że zgodnie z przepisem art. 27 §1 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zarzuty mogą być wniesione w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego. Uchybienie terminu do złożenia zarzutów powoduje bezskuteczność tej czynności zobowiązanego i powoduje, że wniesione zarzuty nie podlegają merytorycznemu rozpatrzeniu. Ustawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie reguluje sposobu obliczania terminów. Zgodnie zatem z art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jeżeli przepisy tejże ustawy nie regulują inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym stosuje się odpowiedni przepisy kpa.

Wojewoda [...] jako organ egzekucyjny rozpatrzył merytorycznie zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego dnia [...] lipca 2010 r., nie odnosząc się do kwestii terminowości ich złożenia. Z akt administracyjnych wynika natomiast, iż ww. tytuł wykonawczy został doręczony T. B. w dniu 19 lipca 2010 r. Pismo zawierające zarzuty zostało wniesione osobiście w dniu 27 lipca 2010 r., a wiec po upływie siedmiodniowego terminu od dnia doręczenia ww. tytułu wykonawczego. Powyższa okoliczność- zdaniem organu odwoławczego obligowała go uchylenia zaskarżonego postanowienia i umorzenia postępowania.

W skardze do sądu administracyjnego skarżąca T. B. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia Ministra Infrastruktury oraz postanowienia Wojewody [...] ewentualnie o stwierdzenie nieważności ww. orzeczeń, zarzucając im naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego. W uzasadnieniu skargi w pierwszej kolejności podniesiono, że tytuł wykonawczy został jej doręczony w dniu 22 lipca 2010 r., a nie jak podano w zaskarżonym postanowieniu w dniu 19 lipca 2010 r. W dalszej części skargi podniosła zarzuty odnoszące się do zasadności prowadzenia egzekucji administracyjnej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko.

Na rozprawie pełnomocnik skarżącej podniósł, że skarżącej nie doręczono w dniu 19 lipca 2010 r., tytułu wykonawczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) stanowi, iż uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa, które miało wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm. dalej określona jako p.e.a.) jeżeli przepisy p.e.a. nie stanowią inaczej, w postępowaniu egzekucyjnym mają odpowiednie zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W konsekwencji organ egzekucyjny rozpatrujący zażalenie od postanowienia – w tym w przedmiocie rozpatrzenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji – winien odpowiednio stosować zasady dotyczące rozpatrywania tego środka odwoławczego, wynikające z przepisów k.p.a.

Podstawową zasadą postępowania odwoławczego, wynikającą z art. 134 k.p.a. jest to, że w pierwszej kolejności organ winien zbadać, czy odwołanie zostało wniesione wniesienie terminie. Zasada ta, zgodnie z treścią art. 144 k.p.a. ma odpowiednie zastosowanie przy rozpatrywaniu zażaleń.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt kontrolowanej sprawy należy dostrzec, że jak wynika z akt sprawy administracyjnej, od postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] września 2010 r. nr [...] oddalającego zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego zostało złożone przez T. B. do Ministra Infrastruktury zażalenie. W wyniku jego rozpatrzenia Minister Infrastruktury uchylił w całości zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie w przedmiocie rozpatrzenia zarzutów uzasadniając to uchybieniem terminu do wniesienia zarzutów. W niniejszej sprawie organ odwoławczy uznając, że doszło do uchybienia terminu do wniesienia zarzutów zobowiązany był do zbadania, kiedy T. B. otrzymała tytuł wykonawczy z dnia [...] lipca 2010 r. Oznacza to, że wydanie takiego winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, co do tego, czy w dniu 19 lipca 2010 r. miało miejsce rzeczywiście doręczenie tytułu wykonawczego oraz czy odwołująca się przekroczyła termin określony w art. 27 § 1 pkt 9 p.e.a., w przeciwnym wypadku postanowienie takie narusza art. 7 i 77 kpa.

W tym kontekście obowiązkiem organu odwoławczego było wyjaśnienie powstałych wątpliwości dotyczących daty doręczenia tytułu wykonawczego. Z dołączonego do akt oryginału dowodu doręczenia tytułu wykonawczego z dnia [...] lipca 2010 r. wynika, że miał on zostać odebrany osobiście przez odbiorcę w dniu 19 lipca 2010 r., na odwrocie zaś widnieje data 22 lipca 2010 r. i podpis doręczyciela. Poza tym na dowodzie doręczenia została również umieszczona formuła "adresat nieobecny, awizo UP nr [...]". Ponadto organ I instancji rozpoznał merytorycznie złożone zarzuty. Organ II instancji nie wyjaśnił powyższych wątpliwości co do daty doręczenia tytułu wykonawczego, lecz w sposób bezkrytyczny ustalił, że doręczenie miało miejsce w dniu 19 lipca 2010 r. Zaniechanie tych ustaleń narusza podstawowe zasady postępowania administracyjnego zobowiązujące organ administracji publicznej do wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7 kpa).

W rezultacie należy uznać, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z uchybieniem ww. przepisów postępowania.

W ponownym postępowaniu Minister Infrastruktury zobowiązany będzie w pierwszej kolejności zbadać powstałe wątpliwości dotyczące daty doręczenia tytułu wykonawczego z dnia [...] lipca 2010 r. i w tym zakresie ewentualnie zwróci się do właściwego Urzędu Pocztowego o uzyskanie stosownych informacji. Następnie w zależności od poczynionych ustaleń wyda stosowne rozstrzygnięcie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 145§1 pkt 1c i art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji. Kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.