Uzasadnienie
- 1. L. P. i S. W. (dalej skarżący) pismem z dnia 1 marca 2013 r. wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 401/12. Jednocześnie wnieśli o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.
- 2. Wyrokiem z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 401/12 Sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku skarżących z dnia 4 czerwca 2010 r. o odszkodowanie za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], hip. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy.
- 3. Z uzasadnienia skargi wynika, że termin wyznaczony przez Sąd nie został przez organ dotrzymany. Skarżący podali, że pismem z 7 lutego 2013 r. wezwali Prezydenta [...] do załatwienia sprawy.
- 4. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że w związku z koniecznością wykonania operatu szacunkowego określającego wartość przedmiotowej nieruchomości, nie było możliwe wydanie decyzji w terminie wyznaczonym przez Sąd. O powyższym został poinformowany pełnomocnik skarżących pismem z dnia 25 marca 2013 r., wyznaczającym jednocześnie nowy termin zakończenia sprawy do 31 lipca 2013 r.
- 5. Prezydent nie wniósł sprzeciwu co do wniosku skarżących dotyczącego trybu rozpoznania skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi [...] grzywny.
Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.".
Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 11 października 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 401/12 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia 4 czerwca 2010 r. o odszkodowanie za nieruchomość [...] przy ul. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami administracyjnymi sprawy.
Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 3 grudnia 2012 r., a zatem termin załatwienia sprawy upłynął 4 lutego 2013 r.
Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania (pismem z dnia 7 lutego 2013 r.) organu do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent [...] nie rozstrzygnął sprawy objętej wnioskiem o odszkodowanie z dnia [...] czerwca 2010 r.
Skoro zaś Prezydent [...] w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 11 października 2012 r. sprawy nie załatwił (a wyrok ten zobowiązywał organ nie tylko do rozstrzygnięcia sprawy, ale i do dokonania tego w określonym w nim terminie), to wniosek o wymierzenie grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być akceptowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania.
W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 100 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 119 pkt 2 i art. 120 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.