Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 7 kwietnia 2010 r. skarżący S. K. wniósł o zwolnienie go od kosztów sądowych w sprawie jego skargi na decyzję Ministra Skarbu Państwa w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP. W oświadczeniu złożonym na urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący podał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, utrzymuje się z małej emerytury i nie posiada żadnego majątku. Skarżący wyjaśnił ponadto, że jest [...]-letnim emerytem, przeszedł dwie poważne operacje i ze względu na stan zdrowia dalej ciągle się leczy, co – biorąc pod uwagę ceny nabywanych przez niego lekarstw – stanowi znaczne obciążenie budżetu domowego. Na wezwanie referendarza sądowego z dnia 19 kwietnia 2010 r. skarżący przedstawił ponadto odcinek przekazu pocztowego poświadczający odbiór przez niego świadczenia emerytalnego za kwiecień 2010 r. w wysokości [...] zł, a także kopię skierowania na badania lekarskie.
W piśmie z dnia 28 kwietnia 2010 r. wnioskodawca wyjaśnił zaś, że do jego stałych wydatków na bieżące utrzymanie się należą wydatki na zakup leków - 250 zł miesięcznie, na zakup środków higienicznych – 300 zł, wyżywienie (obowiązkowa dieta kardiologiczna) – 600 zł, a także na środki czystości ok. 80 zł.
Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych, a zatem rozpoznawany wniosek zawiera żądanie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Warunkiem przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w tak określonym zakresie jest zaś wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest on w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej jako: p.p.s.a.).
Mając na uwadze oświadczenia skarżącego złożone w rozpoznawanym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, a także załączone do wniosku dokumenty należało uznać, że skarżący wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Analiza tych oświadczeń uprawnia stwierdzenie, że sytuacja majątkowa skarżącego jest trudna i że posiadanych środków pieniężnych nie jest on w stanie - bez uszczerbku utrzymania koniecznego - ponieść kosztów sądowych w sprawie.
Z danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika bowiem, że jedynym źródłem utrzymania skarżącego, prowadzącego jednoosobowe gospodarstwo domowe, jest emerytura w wysokości [...] zł i kwota ta w całości przeznaczana jest na wydatki, których ponoszenie jest niezbędne dla zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych będącego w podeszłym wieku skarżącego (leki, środki higieniczne, zwiększone wydatki na wyżywienie w związku z obowiązkową dietą). Biorąc równocześnie pod uwagę, że skarżący nie posiada przedmiotów wartościowych, ani żadnych oszczędności, które mogłyby stanowić źródło pokrycia wydatków związanych z wszczętym postępowaniem sądowym, założony wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych należało uwzględnić w całości.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.