Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 665/10 oddalił skargę B. S. wniesioną na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej własną decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] odmawiającą przyznania odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość położoną w W. przy ul. [...], oznaczonej jako działka nr [...] o pow. [...] m2.
Postanowieniem z dnia 21 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przyznał skarżącemu – na skutek złożonego przez niego w dniu 6 września 2010 r. wniosku – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 29 grudnia 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu dla skarżącego B. S. W dniu 11 stycznia 2011 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej) ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 6 sierpnia 2010 r., jednocześnie dołączając do wniosku skargę kasacyjną. Wskazując na brak swojej winy w zachowaniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, pełnomocnik skarżącego wyjaśnił, iż o fakcie wyznaczenia go pełnomocnikiem z urzędu dla B. S. poinformowany został pismem Okręgowej Rady Adwokackiej w W., które otrzymał w dniu 4 stycznia 2011 r., zaś w dniu 5 stycznia 2011 r. zapoznał się z aktami sprawy.
Wobec tego siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został zachowany. Nadto pełnomocnik podniósł, że w świetle art. 175 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym, zatem skarżący, do czasu ustanowienia pełnomocnika z urzędu, z przyczyn przez siebie niezawinionych, nie mógł wnieść skargi kasacyjnej.
Te właśnie okoliczności, zdaniem pełnomocnika, stanowią przesłankę braku winy w uchybieniu terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną kumulatywnie spełnione następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin (w tym wypadku wniesienie skargi kasacyjnej), we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Z konstrukcji powołanych przepisów wynika, że brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu, której wystąpienie winno być uprawdopodobnione przez stronę wnioskującą o przywrócenie terminu.
Jak wynika z akt sprawy wyznaczony pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej najwcześniej w dniu 4 stycznia 2011 r., tj. w dniu, w którym otrzymał zawiadomienie z Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu. W powyższym tonie wypowiedział się również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt II GZ 8/09 (publ. LEX nr 551906), w którym stwierdził, że w sytuacji ustanowienia pełnomocnika z urzędu w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy przyjąć, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość jej wniesienia.
W ocenie Sądu wniosek o przewrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej złożony został w terminie, zaś pełnomocnik skarżącego uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu. Sąd, rozpoznając przedmiotowy wniosek, uwzględnił argumenty pełnomocnika uznając, że wykazane zostało zaistnienie przesłanek, o których mowa w art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.