Uzasadnienie
W dniu 2 czerwca 2016 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo M.S. wraz z dołączonym do niego formularzem wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wnioskodawca w piśmie oświadczył, że rezygnuje z pomocy prawnej i wyraża zgodę na uiszczenie stosownego do sprawy wpisu stałego. Jednocześnie poinformował, że nie wypełnia części formularza dotyczącego stanu rodziny, posiadanego majątku i dochodów, bowiem jego wniosek dotyczy zaskarżenia postanowień organu administracji.
W sprawie zważono, co następuje:
Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) zw. dalej P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Zatem to wniosek strony inicjuje postępowanie w przedmiocie przyznania prawa pomocy i to strona decyduje o tym, czy ubiega się o przyznanie prawa pomocy i w jakim zakresie. Powyższe oznacza, że żadnej czynności w rozpatrywanej materii nie można dokonać z urzędu, tj. bez lub wbrew woli strony wyrażonej w stosownym wniosku.
W niniejszej sprawie wnioskodawca w piśmie z dnia 31 maja 2016 r. (data wpływu do Sądu 2 czerwca 2016r.) oświadczył, że wyraża zgodę na uiszczenie wpisu sądowego w sprawie, tym samym rezygnując z pomocy prawnej. Nie ulega wątpliwości, że wnioskodawca wolę swą w tym zakresie wyraził jednoznacznie, a zatem wniosek o przyznanie prawa pomocy został skutecznie cofnięty. Dodać należy, iż cofnięcie wniosku o przyznanie prawa pomocy jest skuteczne niezależnie od tego, z jakich przyczyn wnioskodawca dokonał tej czynności.
Stosownie do treści art. 249 a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Ze względu na cofnięcie złożonego przez wnioskodawcę wniosku o przyznanie prawa pomocy zbędne stało się prowadzenie postępowania w tym zakresie. Z tego względu, umorzono postępowanie wszczęte wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249 a w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.