Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] po rozpoznaniu zażalenia L. M., J. W. i Z. W. na postanowienie Burmistrza Miasta N. z dnia [...] września 2006 r. nr [...] w sprawie negatywnej opinii dotyczącej podziału nieruchomości utrzymało powyższe postanowienie w mocy.
W uzasadnieniu organ przedstawił następująco stan faktyczny:
Burmistrz Miasta N. negatywnie zaopiniował wstępny projekt podziału działek nr ew. [...], [...], [...] i [...] z obrębu [...] położonych w N. przy ul. [...], ponieważ zaproponowany podział jest niezgodny z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w N. z dnia [...] grudnia 2003 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta N. (Dz. Urz. Woj, [...] Nr [...], poz. [...]) - działki o nr [...] i [...] zostały bowiem wydzielone i są przeznaczone pod projektowane poszerzenie ulic.
Na postanowienie Burmistrza Miasta N. z dnia [...] września 2006 r. zażalenie złożyli: L. M., J. W. i Z. W. współwłaściciele przedmiotowych działek.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. rozpatrując zażalenie powołało się na przepis art. 93 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami który stanowi, że podziału nieruchomości można dokonać jeżeli jest on zgodny z ustaleniami planu miejscowego, zarówno co do przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu i wywiodło z tego, że postanowienie Burmistrza Miasta N. dotyczy jedynie opinii co do zgodności proponowanego podziału nieruchomości z planem miejscowym, ale nie rozstrzyga w sposób kategoryczny (nie kończy postępowania) sprawy zatwierdzenia podziału.
Zdaniem organu zaproponowany przez skarżących podział nieruchomości przewiduje także podział wydzielonych i przeznaczonych pod projektowane poszerzenie ulic działek nr [...] i [...] i przyłączenie ich do projektowanych nowych działek gruntu na których nie będzie można zrealizować celu (przeznaczenia) określonego w planie miejscowym, dlatego też uznał, że postanowienie organu pierwszej instancji nie narusza prawa.
Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] listopada 2006 r. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli: L. M., J. W. i Z. W. wnosząc o jego uchylenie.
W uzasadnieniu stwierdzili, że wystąpili o wstępny projekt podziału nieruchomości w celu uregulowania spraw dotyczących własności po zmarłej matce J. W.. Przedmiotowe działki gruntu stanowią ich współwłasność, a podział nieruchomości ma doprowadzić do zniesienia tej współwłasności. Podnieśli, że sprawy mające doprowadzić do zniesienia współwłasności toczą się od 1995 r., wydzielenie działek o nr [...] i [...] nastąpiło bez ich wiedzy, a powoływanie się Burmistrza na kolizję z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego jest ich zdaniem hipokryzją. Poszerzenie drogi natomiast doprowadzi do zniszczenia kilkusetletnich drzew posiadających status "pomnika przyrody chronionego prawem".
Skarżący mają przy tym świadomość, że działki nr [...] i [...] będą w przyszłości wykupione przez administrację, jednak obecnie ich podział ułatwi im załatwienie formalności związanych z planowanymi inwestycjami bez potrzeby ustalania służebności. Podnoszą ponadto, że przepisy na które powołują się organy są niezgodne z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, podnosząc przy tym, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie jest uprawnione do dokonywania oceny zgodności ustaw z konstytucją. Stwierdziło, że odpowiedzialność właściciela "z tytułu własności" nie zależy od podziału nieruchomości i wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania danego aktu administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli, sąd bada czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Przy czym sąd orzeka w oparciu o materiał dokumentacyjny znajdujący się w aktach sprawy, w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargi wniesione na wskazane we wstępie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. zasługiwały na uwzględnienie, jednak nie z powodów w nich podniesionych.
Wydając zaskarżone postanowienie organ oparł się na przepisie art. 93 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) oraz planie zagospodarowania przestrzennego miasta N. uchwalonym uchwałą Rady Miejskiej z dnia [...] grudnia 2003 r., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] Nr [...], poz. [...]).
Tymczasem w aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy brak jest wypisu z planu zagospodarowania przestrzennego Miasta N. zatwierdzonego powyższą uchwałą Rady Miejskiej z dnia [...] grudnia 2003 r., na który powołuje się zarówno organ pierwszoinstancyjny jak i organ odwoławczy. Znajduje się natomiast wypis ze zmian do Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta N. zatwierdzony uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w N. z dnia [...] listopada 1994 r. przedstawiający stan prawny na dzień [...] grudnia 1998 r. nieprzydatny dla niniejszego postępowania, oraz wyrys z Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego Miasta N. zatwierdzonego uchwałą Nr [...] Rady Miejskiej w N. z dnia [...] grudnia 2003 r. Jednak wyrys ten nie zawiera legendy, oraz żadnych oznaczeń przedmiotowych działek i ich przeznaczenia. Nie jest on także potwierdzony za zgodność z oryginałem przez upoważnionego przez organ pracownika, znajduje się na nim pieczątka bez podpisu o treści "Urząd Miejski, Wydział Geodezji i Gospodarki Przestrzennej [...] N. ul. [...]".
Sytuacja powyższa uniemożliwia Sądowi ocenę, czy organ prawidłowo powołał się w treści zaskarżonego postanowienia na zapisy obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta N..
Zatem organ odwoławczy bezpodstawnie uznał, iż postępowanie wyjaśniające oraz rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji zostało wydane zgodnie z regułami postępowania dowodowego.
Należy zauważyć, że dopiero prawidłowe zebranie materiału dowodowego i jego ocena pozwoli na ustalenie zgodności proponowanego przez skarżących podziału nieruchomości z ustaleniami aktualnie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta N..
Wskazane wyżej uchybienia organu przesądzają o wadliwości zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W.. Zdaniem Sądu organ odwoławczy nieprawidłowo oparł swoje rozstrzygniecie na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 KPA. Wobec nie wyjaśnienia przez organ pierwszej instancji wszystkich okoliczności sprawy Samorządowego Kolegium Odwoławczego powinno rozważyć podjęcie działań o których mowa w art. 136 KPA lub w art. 138 § 2 KPA.
Ponownie rozpatrując sprawę podziału spornej nieruchomości organ powinien rozważyć zastosowanie przepisu art. 95 pkt. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2000 r., Nr 46, poz. 543 ze zm.) ponieważ skarżącym przysługuje roszczenie o zniesienie współwłasności przedmiotowej nieruchomości. W takiej sytuacji nie ma znaczenia, że przedmiotowe działki ([...] i [...]) w myśl ustaleń planu miejscowego przeznaczone są na poszerzenie ulicy, bowiem do przeprowadzenia podziału nieruchomości przy istnieniu roszczenia o zniesienie współwłasności art. 93 ust. 1 i 2 powyższej ustawy, na który powołał się organ w zaskarżonym postanowieniu, nie ma zastosowania. Nabycie tej nieruchomości w przyszłości przez organ w celu realizacji zapisów planu miejscowego może nastąpić bowiem w drodze umowy cywilno - prawnej lub wywłaszczenia.
Natomiast zarzuty skarg dotyczące planu zagospodarowania przestrzennego oraz, niekonstytucyjności przepisów, a także dotyczące popełnienia przez organy naruszenia prawa, które wypełniają znamiona art. 246 kodeksu karnego, należy uznać w tym postępowaniu za bezzasadne.
Wobec naruszenia przez organ art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 138 § 1 pkt. 1 KPA w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.