Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] listopada 2009 roku nr [...] Minister Infrastruktury utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2009 roku nr [...] o umorzeniu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] marca 2002 roku dotyczącej uwłaszczenia Przedsiębiorstwa Państwowego "P." działką nr [...], położoną w W. w rejonie ulic [...], [...], [...] – w części wynikającej z decyzji Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej nr [...] z dnia [...] sierpnia 1992 roku w sprawie przydzielenia mienia oraz zobowiązań i wierzytelności przedsiębiorstwu państwowemu pod nazwą "Z. w W.".
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2002 roku nr [...] stwierdził nabycie z mocy prawa z dniem 27 października 2000 roku przez Przedsiębiorstwo Państwowe P., którego następca prawnym jest Spółka "P." S.A., prawa użytkowania wieczystego gruntu stanowiącego własność Skarbu Państwa, położonego w W. w obrębie ulic: [...], [...] i [...] oznaczonego jako działka nr [...] oraz nieodpłatne nabycie prawa własności budynków i urządzeń znajdujących się na tym gruncie.
Pismem z dnia 14 kwietnia 2007 roku syndyk Z. w upadłości Przedsiębiorstwa Państwowego w W., powołując się na decyzję nr [...] Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 1992 roku w sprawie przydzielenia mienia oraz zobowiązań i wierzytelności przedsiębiorstwu państwowemu p/n Z. w W. wniósł os twierdzenie nieważności decyzji z dnia [...] marca 2002 roku nr [...].
Decyzją z dnia [...] lutego 2008 roku Minister Infrastruktury utrzymał w mocy decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] listopada 2007 roku stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2002 roku w części wynikającej z decyzji nr [...] Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 1992 roku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z dnia 13 sierpnia 2008 roku sygn. akt I SA/Wa 462/08 uchylił decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] lutego 2008 roku i poprzedzającej ją decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] listopada 2007 roku. W uzasadnieniu wyroku wskazano, że organ administracji publicznej nie rozważył i nie dokonał pogłębionej analizy dotyczącej sytuacji prawnej Z. odnośnie przedmiotowej działki gruntu nr [...]. W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 roku umorzył postępowanie wszczęte z wniosku syndyka Masy Upadłości Z. w W. o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewody [...] nr [...] z dnia [...] marca 2002 roku. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że zarządzeniem nr [...] z dnia [...] września 1991 roku Minister Transportu i Gospodarki Morskiej wydzielił z Przedsiębiorstwa Państwowego "P." Z. w W. wraz ze wszystkimi składnikami mienia będącego we władaniu tych zakładów w dniu wejście w życie zarządzenia tj. w dniu 30 września 1991 roku.
Natomiast zarządzeniem nr [...] z dnia [...] września 1991 roku Minister Transportu i Gospodarki Morskiej utworzył z dniem wejścia w życie zarządzenia przedsiębiorstwo państwowe p/n Z. w W., które przejęło m.in. składniki mienia wydzielone z przedsiębiorstwa państwowego P. zarządzeniem z dnia [...] września 1991 roku. Minister Transportu i Gospodarki Morskiej decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 1992 roku przydzielił przedsiębiorstwu państwowemu Z. w W. z dniem [...] października 1991 roku bocznicę kolejową położoną w terenie zaplecza Oddziału [...] przy ul. [...] w W.. Organ administracji wskazał, że Z. nie dysponowały decyzją o oddaniu przedmiotowego gruntu w zarząd, ani umową o przekazaniu nieruchomości miedzy państwowymi jednostkami organizacyjnymi bądź umową o nabyciu nieruchomości. Nie wskazały również na fakt uzyskania kiedykolwiek takich indywidualnych aktów dotyczących omawianej nieruchomości.
W tej sytuacji brak tytułu prawnorzeczowego do spornej nieruchomości oznacza w konsekwencji, że nie posiada legitymacji do złożenia wniosku w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2002 roku.
Skargę na powyższą decyzję złożyły Z. w W. wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2009 roku. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 156§1 pkt2 kpa, art. 7 kpa oraz art. 77 §1 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy. Badając wniesioną skargę pod kątem wskazanych kryteriów należy uznać, że jest ona niezasadna.
Przede wszystkim podnieść należy, iż niniejsza sprawa była już przedmiotem orzekania w tutejszym sądzie. Prawomocnym wyrokiem z dnia "13 sierpnia 2008 roku (Sygn. akt I SA/Wa 462/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] lutego 2008 roku oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] listopada 2007 roku stwierdzającą nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2002 roku w części wynikającej z decyzji nr [...] Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia [...] sierpnia 1992 roku w sprawie przydzielenia mienia oraz zobowiązań i wierzytelności przedsiębiorstwa p/n "Z. w W.". Przy czym w uzasadnieniu tego wyroku Sąd wskazał, że organ administracji publicznej nie rozważył i nie dokonał dogłębnej analizy sytuacji prawnej zakładów [...] odnośnie przedmiotowej działki gruntu nr [...]. Zgodnie z art. 153 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. W związku z tym ani Sąd orzekający w niniejszej sprawie, ani organy administracji nie mogą dokonać odmiennej oceny niektórych zarzutów skarżącego.
Przechodzą do oceny tych zarzutów, które nie były poddane wcześniejszej obowiązującej ocenie to należy uznać że nie są one uzasadnione. Przedmiotem oceny sądu jest decyzja umarzająca postępowanie wszczęte na wniosek syndyka masy upadłości Z. Przedsiębiorstwa Państwowego w W. o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej uwłaszczenia Przedsiębiorstwa "P." działką nr [...] położoną w w. w rejonie ulic [...], [...] i [...] – w części wynikającej z decyzji Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej nr [...] z dnia [...] sierpnia 1992 roku. Przede wszystkim należy stwierdzić, że w niniejszym stanie faktycznym rzeczą, która wymaga zbadania jest fakt, czy osoba składające wniosek o stwierdzenie nieważności orzeczenia administracyjnego legitymują się przymiotem strony w rozumieniu art. 28 kpa. Zgodnie z tym przepisem stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
Ustawodawca, definiując pojęcie strony postępowania administracyjnego, wskazał wyraźnie na powiązanie danego podmiotu z konkretnym interesem prawnym. Chodzi więc nie o interes faktyczny, ile o interes, który wynika z określonego przepisu prawnego odnoszącego się wprost do sytuacji danego podmiotu (interes prawny). Ponadto interes ten musi być interesem indywidualnym strony, a więc dotyczyć jej bezpośrednio. O tym więc, czy określonemu podmiotowi będzie służyło prawo strony, decydować będzie norma prawna, z której dla danego podmiotu będą wynikały określone prawa lub obowiązki. Chodzi przy tym o normę konkretną, którą można wskazać jako źródło interesu prawnego podmiotu strony postępowania. Z materiału dowodowego wynika, że skarżący zarządzeniem nr [...] z dnia [...] września 1991 roku Ministra Transportu i Budownictwa Morskiego wydzielił z przedsiębiorstwa państwowego "P." m.in Z. wraz ze wszystkimi składnikami mienia będącego we władaniu tych zakładów w dniu wejścia zarządzenia tj. w dniu 30 września 1991 roku.
Następnie Minister Transportu i Budownictwa Morskiego decyzją nr [...] z dnia [...] sierpnia 1992 roku przydzielił przedsiębiorstwu państwowemu Z. w W. z dniem 1 października 1991 roku bocznice kolejową położoną na terenie zaplecza Oddziału [...] w W.. Z akt sprawy wynika, że bocznica ta był zlokalizowana na gruntach, które w całości wchodzą w skład działki nr [...]. Innych tytułów skarżący do przedmiotowego gruntu nie wskazuje. Należy jednak zauważyć, że wszystkie wymienione dokumenty nie posługują się konkretnie oznaczonymi co do granic i powierzchni działkami, operują jedynie pojęciami ogólnymi " majątek", "bocznica kolejowa". Nie mogą zatem- zdaniem sądu- być uznane za tytuły prawne do nieruchomości wchodzące w skład działki nr [...]. Uwzględniając powyższe rozważania należy stwierdzić, że podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Ponieważ jednocześnie brak jest w sprawie okoliczności, które należałoby wziąć pod uwagę z urzędu, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.
- - ---------------------- 4